Linux mantıksal bölümüne sanal disk birimleri eklenmesi

IBM® i kaynaklarını kullanan bir Linux® mantıksal bölümüne dinamik olarak sanal disk birimleri ekleyebilirsiniz. Bu, gerektiğinde AIX® mantıksal bölümünüze ilişkin depolama kapasitesini artırmanızı sağlar.

Bu görev hakkında

Sanal diskler, Linuxürününü çalıştırmak için sunucuya ek fiziksel aygıtlar eklemenizi gerektirmediğinden, sunucudaki donanım yapılandırmasını basitleştirir. Bir Linux mantıksal bölümüne en çok 64 sanal disk ayırabilirsiniz. Her sanal disk en çok 1000 GB depolama alanını destekler. Her bir sanal disk, Linux ' a gerçek bir disk birimi olarak görünür. Ancak, i tümleşik dosya sistemindeki ilişkili alan, i mantıksal bölümüne ait disklere dağıtılır. Depolamanın diskler arasında dağıtılması, iaracılığıyla aygıt eşlik korumasının yararlarını sağlar. Bu nedenle, Linuxaracılığıyla aygıt eşlik korumasını ayarlayarak ek işleme kaynakları ve bellek kaynakları kullanmanıza gerek yoktur.

IBM i , Linux mantıksal bölümüne dinamik olarak sanal disk ekleme yeteneği sağlar. Tümleşik dosya sisteminde disk alanı ayırabilir ve sunucuyu ya da mantıksal bölümü yeniden başlatmadan Linux ' un kullanımına sunabilirsiniz. Linux yöneticisi, yeni ayrılan disk alanını yapılandırabilir ve sunucuyu yeniden başlatmadan kullanılabilir kılabilir.

Bir Linux mantıksal bölümüne dinamik olarak sanal diskler eklemek için aşağıdaki adımları tamamlayın:

Yordam

  1. IBM Navigator for iolanağını kullanıyorsanız, IBM Navigator for iolanağını kullanarak bir ağ sunucusu depolama alanı yaratın.
    1. Sistemlerim > sunucunuzu genişletin > > Windows Yönetimi .
    2. Disk Drives (Disk Sürücüleri) seçeneğini sağ tıklatın ve New Disk(Yeni Disk) seçeneğini belirleyin.
    3. Disk sürücüsü adı alanında, ağ sunucusu depolama alanına vermek istediğiniz adı belirtin.
    4. Açıklama alanında, ağ-sunucu depolama alanı için anlamlı bir açıklama belirtin.
    5. Sığa alanında, yeni ağ-sunucu depolama alanının büyüklüğünü megabayt cinsinden belirtin.
      Kullanmak istediğiniz boyutu belirlemek için tercih ettiğiniz Linux distribütörüne ilişkin kuruluş belgelerine bakın.
    6. Tamamdüğmesini tıklatın.
    7. Adım 4ile devam edin.
  2. Karakter tabanlı bir arabirim kullanıyorsanız, karakter tabanlı arabirimi kullanarak bir ağ sunucusu depolama alanı oluşturun:
    1. IBM i komut satırında CRTNWSSTG komutunu yazın ve F4tuşuna basın.
      Create NWS Storage Space (CRTNWSSTG) görüntüsü açılır.
    2. Ağ sunucusu depolama alanı alanında, ağ sunucusu depolama alanına vermek istediğiniz adı belirtin.
    3. Boyut alanında, yeni ağ sunucusu depolama alanı için megabayt cinsinden boyutu belirtin.
      Kullanmak istediğiniz boyutu belirlemek için tercih ettiğiniz Linux distribütörüne ilişkin kuruluş belgelerine bakın.
    4. Metin tanımlaması alanında, ağ-sunucu saklama alanı için anlamlı bir açıklama belirtin.
    5. Enter tuşuna basın.
  3. IBM Navigator for iolanağını kullanıyorsanız, IBM Navigator for iolanağını kullanarak ağ sunucusu depolama alanını bağlayın.
    1. Sistemlerim > sunucunuzu genişletin > > Windows Yönetimi .
    2. Disk Drives(Disk Sürücüleri) seçeneğini tıklatın, kullanılabilir bir ağ sunucusu depolama alanını sağ tıklatın ve Add Link(Bağlantı Ekle) seçeneğini belirleyin.
    3. Ağ sunucusu depolama alanını bağlamak istediğiniz sunucuyu seçin.
    4. Kullanılabilir veri erişimi tiplerinden birini seçin.
    5. Tamamdüğmesini tıklatın.
    6. Adım 5' e geçin.
  4. Karakter tabanlı bir arabirim kullanıyorsanız, ağ sunucusu depolama alanını karakter tabanlı bir arabirim kullanarak bağlayın:
    1. IBM i komut satırında ADDNWSSTGL komutunu yazın ve F4tuşuna basın.
      Add Network-Server Storage Link (ADDNWSSTGL) (Ağ Sunucusu Depolama Bağlantısı Ekle) görüntüsü açılır.
    2. Ağ sunucusu tanımlaması alanında, ağ sunucusu tanımlamasının (NWSD) adını belirleyin.
    3. Dinamik depolama bağlantısı alanında, ağ sunucusu depolama alanını mantıksal bölümün kullanımına dinamik olarak sunmak için *YES değerini belirleyin (yani, Linux mantıksal bölümünü yeniden başlatmadan kullanılabilir).
    4. Drive sequence number (Sürücü sıra numarası) alanında, kullanmak istediğiniz bağ sırası konumunu belirtin.
    5. Enter tuşuna basın.
  5. Linux mantıksal bölümü çalışmıyorsa, Linux mantıksal bölümünü etkinleştirin. Mantıksal bölüm çalışıncaya kadar devam etmeyin.
  6. Ayrıcalıklı kullanıcı (kök) ayrıcalıklarına sahip bir kullanıcı adı kullanarak Linux ' ta oturum açın.
  7. Yeni sanal disk sürücünüze ilişkin anasistem tanıtıcısını, SCSI veriyolunu ve mantıksal birim numarasını (LUN) belirleyin.
    Linux komut isteminde şu komutu yazarak var olan aygıtları listeleyebilirsiniz: cat /proc/scsi/scsi. Aşağıdaki örnek, komutun örnek çıkışını göstermektedir:
    Attached devices:
    Host: scsi0 Channel: 00 Id: 00 Lun: 00
      Vendor: IBM      Model: VDASD NETSPACE   Rev: 0001
      Type:   Direct-Access                    ANSI SCSI revision: 04
    Bu örnekte NETSPACE , görüntülenen aygıta ilişkin ağ depolama alanının adıdır. Linux mantıksal bölümünüzdeki var olan bir ağ depolama alanının adını arayın. Var olan ağ depolama alanına ilişkin Host: değerinin (anasistem tanıtıcısı) ve Channel: (SCSI veriyolu) ve Lun: (mantıksal birim numarası (LUN)) değerlerinin sayısal kısmını not edin. Yeni sanal disk sürücüsü, var olan ağ depolama alanıyla aynı anasistem tanıtıcısına, SCSI veriyoluna ve LUN ' ye sahip olacaktır. Örneğin, var olan ağ depolama alanı önceki örnek çıkışta görüntüleniyorsa, yeni sanal disk sürücüsü 0anasistem tanıtıcısına, 0SCSI veriyoluna ve 0LUN ' una sahip olur.
  8. Yeni sanal disk sürücünüze ilişkin SCSI tanıtıcısını belirleyin.
    Linux komut isteminde aşağıdaki komutları yazarak tablo biçiminde var olan aygıtları listeleyebilirsiniz:
     cd /proc/scsi/sg
     cat device_hdr; cat devices
    Aşağıdaki örnek, komutların örnek çıkışını göstermektedir:
     host    chan    id      lun     type    opens   qdepth  busy    online
     0       0       0       0       0       2       30      0       1
     0       1       0       0       0       0       30      0       1
    
    Var olan aygıtlara ilişkin host (anasistem tanıtıcısı), chan (SCSI veriyolu), id (SCSI tanıtıcısı) ve lun (mantıksal birim numarası (LUN)) değerlerini not edin. Yeni sanal disk sürücüsüyle (önceki adımda belirlediğiniz gibi) aynı anasistem tanıtıcısına, SCSI veriyoluna ve LUN ' ye sahip aygıtları bulun. Bu aygıtlardan en büyük SCSI tanıtıcısına sahip aygıtı bulun. Yeni sanal disk sürücüsü, var olan en büyük SCSI tanıtıcısından büyük bir SCSI tanıtıcısına sahip olacaktır. Örneğin, yeni sanal disk sürücüsü 0anasistem tanıtıcısına, 0SCSI veriyoluna ve 0LUN ' una sahipse ve Linux mantıksal bölümünüzdeki aygıtlar yukarıdaki örnek çıktıda listelendiği gibi, yeni sanal disk sürücüsü 1SCSI tanıtıcısına sahip olacaktır.
  9. Sanal disk sürücüsünü el ile eklemek için Linux komut isteminde aşağıdaki komutu yazın: echo "scsi add-single-device host chan id lun" > /proc/scsi/scsi.
    Komutun bağımsız değişkenlerini anlamanıza yardımcı olması için aşağıdaki bilgileri kullanın:
    • host anasistem tanıtıcısıdır.
    • chan SCSI veriyolu.
    • id SCSI tanıtıcısıdır.
    • lun , LUN ' dur.
    Örneğin, yeni sanal disk sürücüsünün 0anasistem tanıtıcısı, 0SCSI veriyolu, 1SCSI tanıtıcısı ve 0LUN 'si varsa, Linux komut istemine echo "scsi add-single-device 0 0 1 0" > /proc/scsi/scsi komutunu yazın.
  10. Linux komut isteminde, sanal disk sürücüsünde bir disk bölümü oluşturmak için aşağıdaki komutu yazın: fdisk /dev/sdb.
    Bu komutu çalıştırmak için ayrıcalıklı kullanıcı (root) ayrıcalıklarına sahip olmanız gerekir.
    Command (m for help): bilgi istemi görüntülenir.
  11. Sanal disk sürücüsüne ilişkin geçerli bölüm çizelgesini görmek için komut istemine p yazın.
    Varsayılan olarak, yeni sanal disk sürücüsü sanal diskteki tek bir disk bölümünü gösterir.
    Örneğin:
     Disk /dev/sdb: 64 heads, 32 sectors, 200 cylinders
     Units = cylinders of 2048 * 512 bytes
    
     Device Boot    Start       End    Blocks   Id   System
     /dev/sdb1          1       199    203760    6   FAT16  
  12. Komut istemine d yazarak yürürlükteki bölümü silin ve yeni bir bölüm yaratın.
    Disk bölümünün varsayılan biçimi FAT16' dır. Sanal disk sürücünüzdeki FAT16 olarak biçimlendirilmiş bir disk bölümü kullanmayın.
    Partition number (1-4): bilgi istemi görüntülenir.
  13. Silmek istediğiniz disk bölümü numarasını yazın ve Enter tuşuna basın.
    Bu örnekte bir 1yazarsınız.
    fdisk komutu, silme işleminin komut istemi görüntülenerek başarılı olduğunu gösterir.
  14. Yeni bir disk bölümü yaratmak için n yazın.
    Command action E extended P primary partition (1-4) bilgi istemi görüntülenir.
  15. Sanal diskte birincil disk bölümü yaratmak için p yazın ve Enter tuşuna basın.
    Partition number (1-4): bilgi istemi görüntülenir.
  16. Sanal diskteki ilk bölüm olduğu için 1 yazın ve Enter tuşuna basın.
    First cylinder (1-200, default 1): bilgi istemi görüntülenir.
  17. İlk disk silindiri için 1 varsayılan değerini kullanmak üzere Enter tuşuna basın.
    Bu, bu disk bölümü için tüm diski kullanır.
    Last cylinder or +size or +sizeM or +sizeK (1-200, default 200): bilgi istemi görüntülenir.
  18. Son disk silindiri için varsayılan 200 değerini kullanmak üzere Enter tuşuna basın.
    Bu, bu bölüm için tüm sanal diski kullanır.
    Not: Bölümün tipi varsayılan olarak Linuxolur. Farklı bir disk tipine (Mantıksal Birim Yöneticisi (LVM) ya da Linux Extended) gereksinim duyarsanız, bölümün tipini değiştirmek için t yazın.
    fdisk komutu, komut istemini döndürerek bölüm oluşturma işleminin başarılı olduğunu gösterir.
  19. Disk yapısında yapılan değişiklikleri kesinleştirmek için w yazın ve Enter tuşuna basın.
    fdisk komutu, değişiklikleri sanal disk sürücüsüne yazar. fdisk komutu aşağıdaki tanılama iletisini görüntüler:
    The partition table has been altered!
    
    Calling ioctl() to re-read partition table.
    Syncing disks.  
    İşlem tamamlandıktan sonra, fdisk komutu komut istemini döndürür.
  20. Disk bölümünü Linux mkfs komutunu kullanarak biçimlendirin.
    mkfs komutu için bir dizi isteğe bağlı parametre vardır, ancak genellikle varsayılanlar çoğu disk kullanımını karşılar. Önceki adımlarda yaratılan disk bölümünü biçimlendirmek için, ayrıcalıklı kullanıcı (root) ayrıcalıklarıyla oturum açtığınızdan emin olun ve Linux komut isteminde aşağıdaki komutu yazın:
     mkfs /dev/sdb1  
    İkinci sanal diskte tek bir disk bölümü bulunduğundan, diskin adı /dev/sdb1 olur (sdb ikinci disk olduğunu, 1 ise bölüm 1 olduğunu gösterir). mkfs komutu aşağıdaki tanılama iletilerini görüntüler:
    mke2fs 1.28 (31-Aug-2002)
    Fileserver label= 
    OS type: Linux Block size=1024 (log=0) 
    Fragment size=1024 (log=0) 
    51200 inodes, 204784 blocks
    10239 blocks (5.00%) reserved for the super user
    First data block=1
    25 block groups
    8192 blocks per group, 8192 fragments per group
    2048 inodes per group
    Superblock backups stored on blocks:
       	 	8193, 24577, 40961, 57345, 73729
    
    Writing inode tables: done
    Writing superblocks and fileserver accounting information: done
    
    This fileserver will be automatically checked every 29 mounts or
    180 days, whichever comes first.  Use tune2fs -c or -i to override.  
  21. Yeni dosyaya erişmek için kullanabileceğiniz bir dizin oluşturmak üzere aşağıdaki komutu yazın: mkdir /mnt/data
  22. Sanal disk sürücüsünü yeni dizine takmak için aşağıdaki komutu yazın: mount /dev/sdb1 /mnt/data
  23. vi gibi bir Linux metin düzenleyicisini kullanarak /etc/fstab dosyasına bir girdi ekleyin.
    Örneğin, /dev/sdb1 /mnt/data ext2 defaults 1 1. Bu giriş, Linuxürününü her yeniden başlattığınızda sanal diski takar.