Suma kwadratów (składowe wariancji)

Dla danego modelu można wybrać typ sumy kwadratów. Najczęściej używanym i jednocześnie domyślnym typem jest typ III.

Typ I. Ta metoda jest znana również jako hierarchiczna dekompozycja metody bazującej na sumie kwadratów. Każdy składnik jest dostosowywany tylko do poprzedzającego go w modelu składnika. Metoda bazująca na sumie kwadratów typu I używana jest zwykle w następujących zastosowaniach:

• Zrównoważony model ANOVA, w którym wszystkie główne efekty określane są przed efektami interakcji pierwszego rzędu, a wszystkie efekty interakcji pierwszego rzędu określane są przed efektami interakcji drugiego rzędu.
• Model regresji wielomianowej, w którym składniki niższego rzędu określane są przed wszystkimi składnikami wyższych rzędów.
• Model w pełni zagnieżdżony, w którym pierwszy z określanych efektów zagnieżdżany jest w drugim, ten z kolei w efekcie określanym jako trzeci itd. (ten sposób zagnieżdżania można określić jedynie za pomocą składni).

Typ III. Ustawienie domyślne. W tej metodzie suma kwadratów efektu jest obliczana jako suma kwadratów uwzględniająca wszelkie inne efekty nie zawierające tego efektu i ortogonalne względem wszelkich efektów, które go zawierają. Sumy kwadratów typu III mają tę zaletę, że są niezmiennicze ze względu na częstości w komórkach, jeśli ogólna forma szacowania jest stała. Dlatego ten typ uważany jest często za przydatny w niezrównoważonych modelach, które nie zawierają brakujących komórek. W planie czynnikowym bez brakujących komórek metoda ta jest równoważna technice ważonych kwadratów średnich Yatesa. Metoda bazująca na sumie kwadratów typu III używana jest zwykle w następujących zastosowaniach:

• Wszystkie modele wymienione dla typu I.
• Dowolne, zrównoważone lub niezrównoważone, modele niezawierające pustych komórek.