Ogólna analiza logliniowa: Zapisz

Wybierz wartości, które chcesz zapisać jako nowe zmienne w aktywnym zbiorze danych. Przyrostek n w nazwach nowych zmiennych jest zwiększany o jeden, aby każda zapisana zmienna miała unikalną nazwę.

Zapisane wartości odnoszą się do danych zagregowanych (komórek w tabeli kontyngencji), nawet jeśli dane są zarejestrowane w poszczególnych obserwacjach w Edytorze danych. Jeśli użytkownik zapisze reszty lub wartości przewidywane dla danych niezagregowanych, to zapisana wartość komórki w tabeli kontyngencji zostanie w Edytorze danych wprowadzona dla każdej obserwacji w tej komórce. Aby prawidłowo zinterpretować zapisane wartości, należy zagregować dane w celu uzyskania liczebności w komórkach.

Można zapisywać cztery typy reszt: pierwotne, standaryzowane, skorygowane i niedopasowania. Możliwe jest także zapisywanie wartości przewidywanych.

  • Reszty. Nazywana też resztą zwykłą lub surową, definiowana jako różnica pomiędzy oczekiwaną a obserwowaną liczbą komórek.
  • Standaryzowane reszty. Iloraz reszty i jej szacunkowego błędu standardowego. Standaryzowane reszty są także znane jako reszty Pearsona.
  • Reszty skorygowane. Standaryzowana reszta podzielona przez szacowany błąd standardowy. Ponieważ przy prawidłowym wyborze modelu reszty skorygowane mają rozkład standaryzowany asymptotycznie normalny, lepiej niż reszty standaryzowane nadają się do sprawdzania normalności.
  • Reszty niedopasowania. Pierwiastek kwadratowy ze znakiem, z indywidualnego udziału w statystyce ilorazu wiarygodności chi-kwadrat (G kwadrat), gdzie znak jest znakiem reszty (liczebność obserwowana minus liczebność oczekiwana). Reszty odchylenia mają standardowy rozkład asymptotycznie normalny.

Zapisywanie nowych zmiennych

Ta funkcja wymaga Custom Tables and Advanced Statistics.

  1. Z menu wybierz:

    Analiza > Logliniowe > Ogólne ...

  2. W oknie dialogowym Ogólna analiza logliniowa kliknij przycisk Zapisz.