Analiza czynnikowa: Rotacja
. Umożliwia wybranie metody rotacji czynnika i określenie, czy ma zostać zastosowana normalizacja Kaisera. Dostępnymi metodami są: Varimax, prosta Oblimin, Quartimax, Equamax i Promax.
- Metoda Varimax. Metoda ta pozwala na minimalizację liczby zmiennych posiadających wysokie ładunki czynnikowe przez obrót ortogonalny. Upraszcza w ten sposób interpretację czynników.
- Metoda Oblimin prosta. Metoda rotacji ukośnych (nieprostokątnych). Kiedy delta jest równa 0 (ustawienie domyślne) osie czynników są najbardziej ukośne. Im większą wartość ujemną przyjmie wskaźnik delta, tym mniej ukośne będą osie czynników. Aby zmienić domyślną wartość delty (równą 0) należy wprowadzić liczbę mniejszą od, lub równą, 0,8.
- Metoda Quartimax. Metoda rotacji, która minimalizuje liczbę czynników potrzebnych do wyjaśnienia każdej zmiennej. Metoda ta upraszcza interpretację obserwowanych zmiennych.
- Metoda Equamax. Metoda rotacji, która jest kombinacją metody varimax upraszczającej interpretację czynników i metody quartimax upraszczającej interpretację zmiennych. Technika ta minimalizuje liczbę zmiennych, które mają wysokie ładunki na poszczególnych czynnikach oraz liczbę czynników potrzebnych do wyjaśnienia poszczególnych zmiennych.
- Promax rotacja. Rotacja ukośna, która pozwala na skorelowanie czynników. Można ją wyliczyć szybciej niż rotację prostą Oblimin, dlatego jest ona użyteczna w przypadku dużych zbiorów danych.
- Zastosuj normalizację Kaisera. Domyślnie, umożliwia zastosowanie normalizacji Kaisera, gdy określono rotacji.
Wyświetl. Pozwala na dołączenie wyniku rozwiązania rotowanego oraz wykresów ładunków dla pierwszych dwóch lub trzech czynników.
- Rotowane rozwiązanie. W celu uzyskania rozwiązania rotowanego konieczne jest wybranie metody rotacji. Dla rotacji ortogonalnych wyświetlana jest rotowana macierz modelowa czynników i macierz transformacji czynników. Dla rotacji ukośnych wyświetlana jest macierz modelowa czynników, macierz struktury czynników oraz macierz korelacji czynników.
- Wykres obciążenia czynnika. Trójwymiarowy wykres ładunków czynnikowych dla pierwszych trzech czynników. W przypadku rozwiązania dwuczynnikowego przedstawiony jest wykres dwuwymiarowy. Kiedy wyodrębniony został tylko jeden czynnik, wykres nie zostaje wyświetlony. Wykresy ukazują rotowane ładunki czynnikowe, o ile rotacja została zastosowana.
Maksimum iteracji dla uzyskania zbieżności. Pozwala na określenie maksymalnej liczby kroków realizowanych przez algorytm w celu przeprowadzenia rotacji.
Określanie opcji rotacji
Ta zmienna wymaga opcji Statistics Base.
- Z menu wybierz:
- W oknie dialogowym Analiza czynnikowa kliknij przycisk Rotacja.