Węzeł Model Coxa
Regresja Coxa tworzy model predykcyjny dla danych w czasie do zdarzenia. Model generuje funkcję przeżycia przewidującą prawdopodobieństwo, że zdarzenie będące przedmiotem zainteresowania wystąpiło w określonym czasie (t) dla danych wartości zmiennych predyktora. Kształt funkcji przeżycia i współczynniki regresji dla predyktorów są szacowane na podstawie obserwowanych obiektów; model może być następnie zastosowany do nowych obserwacji, które zawierają pomiary dla zmiennych predyktora. Należy zauważyć, że informacje z ocenzurowanych obiektów, czyli takich, które nie są przedmiotem zainteresowania podczas obserwacji, są przydatne podczas szacowania modelu.
Przykład. W ramach strategii zapobiegania odejściom klientów, operator telekomunikacyjny jest zainteresowany modelowaniem „czasu do odejścia” w celu określenia czynników charakterystycznych dla klientów, którzy szybko zmieniają operatora. W tym celu wybierana jest losowa próba klientów i z bazy danych pobierane są informacje o czasie współpracy (od jak dawna są lub jak długo byli klientami — w przypadku klientów już nieaktywnych) oraz różne dane demograficzne.
Data i czas. Pola typu Data i czas nie mogą być używane bezpośrednio do określenia czasu przeżycia. Jeśli dostępne są zmienne Data i czas, należy wykorzystać je do utworzenia zmiennej zawierającej czasy przeżycia jako różnicę między datą wprowadzenia do badania a datą obserwacji.
Analiza Kaplana-Meiera. Regresję Coxa można stosować bez zmiennych wejściowych. Jest ona wówczas równoważna analizie Kaplana-Meiera.