Zmiana ustawień procesora
Ustawienia procesorów współużytkowanych i dedykowanych przypisanych do partycji można wyświetlać i zmieniać za pomocą konsoli Hardware Management Console (HMC).
Zanim rozpoczniesz
Liczbę procesorów wirtualnych i jednostek przetwarzających przypisanych do partycji można zmienić. Wyświetlone widoki i elementy sterujące zależą od tego, czy procesor jest dedykowany, czy współużytkowany, a także czy jest działający, czy został zatrzymany.
Partycję można ustawić w taki sposób, aby używała procesorów dedykowanych dla tej partycji albo procesorów współużytkowanych z innymi partycjami. Jeśli partycja używa procesorów dedykowanych, należy przydzielić jej procesory w ilości wyrażonej liczbą całkowitą. Partycja używająca procesorów dedykowanych nie może korzystać z mocy przetwarzania przekraczającej przypisaną do niej liczbę procesorów.
Domyślnie wszystkie procesory fizyczne, które nie są dedykowane dla określonych partycji, są grupowane w puli procesorów współużytkowanych. Do każdej partycji, która używa procesorów współużytkowanych, można przydzielić określoną ilość mocy przetwarzania z puli procesorów współużytkowanych. W przypadku niektórych modeli można za pomocą konsoli HMC skonfigurować wiele pul procesorów współużytkowanych. Te modele mają domyślną pulę procesorów współużytkowanych zawierającą wszystkie zasoby procesorów, które nie należą do partycji używających dedykowanych procesorów lub partycji używających innych współużytkowanych pul procesorów. W innych pulach procesorów współużytkowanych na tych modelach można skonfigurować wartość maksymalnej liczby jednostek przetwarzania i wartość zarezerwowanych jednostek przetwarzania. Wartość maksymalnej liczby jednostek przetwarzania ogranicza łączną liczbę procesorów, które mogą być używane przez partycje w puli procesorów współużytkowanych. Wartość zarezerwowanych jednostek przetwarzania to liczba jednostek przetwarzania, które są zarezerwowane do użycia przez nielimitowane partycje w puli procesorów współużytkowanych.
W przypadku partycji korzystającej z procesorów współużytkowanych można ustawić dla niej minimalną liczbę jednostek przetwarzających równą 0,1, co stanowi około jednej dziesiątej mocy obliczeniowej pojedynczego procesora. Jeśli oprogramowanie wbudowane jest w wersji 7.6 lub nowszej, można dla partycji korzystającej z procesorów współużytkowanych ustawić minimalną liczbę jednostek przetwarzających równą 0,05, co stanowi około jednej dwudziestej mocy obliczeniowej pojedynczego procesora. Liczbę jednostek przetwarzających, które mają być używane przez partycję współużytkującą procesory, można ustawić na jedną setną. Ponadto można tak skonfigurować partycję współużytkującą procesory, aby w sytuacji, gdy partycja ta wymaga większej mocy przetwarzania, niż wynosi przypisana do niej liczba jednostek przetwarzających, mogła ona użyć zasobów procesora, które nie są przypisane do żadnej partycji, lub zasobów procesora przypisanych do innej partycji i w danym czasie nieużywanych przez tę inną partycję. W niektórych modelach serwerów może być konieczne wprowadzenie kodu aktywacji, zanim możliwe będzie utworzenie partycji używających procesorów współużytkowanych.
Jeśli jest to obsługiwane przez system operacyjny i model serwera, można przydzielić maksymalnie całą moc przetwarzania w systemie zarządzanym do jednej partycji. Możliwe jest skonfigurowanie systemu zarządzanego w sposób niezgodny z odpowiednią licencją na oprogramowanie systemu zarządzanego. Jednak w przypadku używania systemu zarządzanego w takiej konfiguracji mogą zostać wyświetlone komunikaty o niezgodności z uprawnieniami.
Procesory współużytkowane to procesory fizyczne, których moc przetwarzania jest współużytkowana przez wiele partycji. Możliwość dzielenia procesorów fizycznych i współużytkowania ich przez wiele partycji jest znana jako technologia Micro-Partitioning ®.
Tryb współużytkowania w przypadku partycji używających procesorów współużytkowanych może być limitowany lub nielimitowany. Partycja nielimitowana to partycja, która może korzystać z większej mocy procesora, niż wynosi przypisana jej moc przetwarzania. Ilość mocy przetwarzania, której może użyć partycja nielimitowana, jest ograniczona tylko liczbą procesorów wirtualnych przypisanych do partycji lub maksymalną liczbą jednostek przetwarzających dozwolonych przez pulę procesorów współużytkowanych, z której korzysta partycja. Przeciwnie jest w przypadku partycji limitowanej, która nie może użyć więcej mocy procesora niż ilość przypisanych do niej jednostek przetwarzających.
Procesory dedykowane są całymi procesorami przypisanymi do pojedynczej partycji. Aby przydzielić procesory dedykowane do partycji, należy przydzielić do tej partycji co najmniej jeden procesor. Aby odebrać zasoby procesora dedykowanej partycji, należy usunąć z niej co najmniej jeden procesor. W systemach zarządzanych za pomocą konsoli HMCprocesory dedykowane są przypisywane do partycji używających profili partycji.
Procesor wirtualny jest reprezentacją fizycznego rdzenia procesora dla systemu operacyjnego partycji korzystającej z procesorów współużytkowanych.