Komunikacja APPC

Edytuj w trybie z połączeniem

Advanced Program-to-Program Communication (APPC) to obsługa przesyłania danych, która umożliwia programom na serwerze IBM® i komunikowanie się z programami w innych systemach, które obsługują kompatybilną komunikację.

Komunikacja APPC w systemie IBM i udostępnia aplikacyjny interfejs programistyczny dla jednostki logicznej (LU) typu 6.2 i węzła typu 2.1 .

Obsługa APPC spełnia wszystkie wymagania protokołu SNA, gdy system komunikuje się ze zdalnym systemem używającym architektur LU typ 6.2 i węzła typ 2.1. System można podłączyć do dowolnego innego systemu obsługującego interfejs programowy APPC. Aplikacje APPC mogą komunikować się również przez linie TCP/IP.

Obsługa protokołu IBM i APPC obsługuje protokół wymagany do komunikacji między programem użytkowym działającym w systemie IBM i oraz aplikacją działającą w systemie zdalnym. Protokół ten składa się z zestawu nazw rozkazów wspólnych dla systemu lokalnego i zdalnego w sieci. Jednak sposób zapewniania interfejsu programowego dla nazw rozkazów w różnych systemach może być odmienny.

System IBM i udostępnia następujące interfejsy programowe:
  • Interfejs zbiorów funkcji komunikacji międzysystemowej (ICF). W funkcji ICF nazwami rozkazów LU 6.2 są słowa kluczowe języka DDS i formaty systemowe.
  • Interfejs wywołań komunikacji CPI. Używanie wywołań komunikacji CPI powoduje wykonanie rozkazów LU 6.2.
  • Interfejs plików CICS ®. W obsłudze CICS/400 komendy LU 6.2 są wykonywane za pomocą komend EXEC CICS.
  • Aplikacyjny interfejs programistyczny (API) używający z gniazd. W przypadku interfejsów API gniazd użycie nazw rozkazów LU 6.2 powoduje wykonanie odpowiednich funkcji gniazd.

Komunikacja APPC obsługuje również funkcje sieciowe i umożliwia systemom węzłów w sieci uruchamianie i kończenie sesji bez sterującego hosta.

Obsługa zaawansowanej sieci typu każdy z każdym (APPN) w systemie IBM i jest rozszerzeniem architektury węzła typu 2.1 . Sieć APPN udostępnia dodatkowe funkcje sieciowe, takie jak wyszukiwanie rozproszonych katalogów, dynamiczne wybory tras, routing pośrednich sesji, tworzenie i uruchamianie zdalnych miejsc i routing danych za pomocą priorytetów transmisji.

Rozszerzeniem APPN jest bazujący na APPN routing HPR (High-Performance Routing), który zwiększa dostępność i trwałość komunikacji w sytuacjach wyłączenia sieci.