Właściwości konfiguracyjne dla komendy BPMConfig

bpm.de.authenticationAlias.2.name

bpm.de.authenticationAlias.2.user

bpm.de.authenticationAlias.2.password

bpm.de.authenticationAlias.2.description

bpm.de.authenticationAlias.2.name=ALIAS_BAZY_DANYCH_BPM
bpm.de.authenticationAlias.2.user=użytkownik_mojej_bazy_danych_dla_wszystkich 
bpm.de.authenticationAlias.2.password=MyDB2UserForAllPW

Rola DbUserXAR jest używana podczas odtwarzania XA. Ten identyfikator użytkownika bazy danych wymaga większych uprawnień niż rola DbUser. Więcej informacji na temat ról i ich odwzorowań zawiera sekcja Role produktu IBM Business Process Manager.

Jeśli konieczne jest użycie ukośnika odwrotnego (\) w pliku właściwości, należy użyć dodatkowego ukośnika odwrotnego jako znaku zmiany znaczenia, np. bpm.dmgr.installPath=c:\\IBM\\BPM_8.6.0.

Te właściwości są migrowane automatycznie. Należy użyć odpowiedniej nazwy użytkownika i odpowiedniego hasła, które są używane w odpowiedniej bazie danych w wersji źródłowej. Jeśli na przykład przeprowadzana jest migracja z serwera WebSphere Process Server, a dla bazy danych CellScopedDB używany jest alias ALIAS_BAZY_DANYCH_BPM, nazwa użytkownika i hasło używane dla aliasu ALIAS_BAZY_DANYCH_BPM powinny zostać ustawione na nazwę użytkownika i hasło, które są skonfigurowane w wersji źródłowej dla źródła danych o nazwie JNDI jdbc/WPSDB.

Jest to słowo kluczowe używane w tym pliku jako odniesienie do następującego zestawu właściwości baz danych. W tym przykładzie SharedDB jest słowem kluczowym używanym jako odniesienie do wszystkich właściwości i informacji o źródle danych identyfikowanych przez bpm.de.db.1.*.

Lista komponentów skonfigurowanych dla tej bazy danych.

Aby umieścić niektóre komponenty w innej bazie danych, na przykład umieścić moduł przesyłania komunikatów we własnej bazie danych, należy odpowiednio dopasować wartości.

Należy przejrzeć tę listę, aby poprawnie dopasować bazy danych.

Nazwa bazy danych (lub nazwa usługi albo identyfikator systemu w przypadku bazy danych Oracle).

W przypadku wielu środowisk wdrażania należy się upewnić, że nazwy baz danych są unikalne we wszystkich środowiskach wdrażania.

Podczas migracji jest to nazwa bazy danych w środowisku źródłowym, która zawiera tabele specyficzne dla komponentów. Właściwość jest migrowana automatycznie.

Typ bazy danych. Opcje: DB2, DB2zOS, Oracle lub SQLServer.

Przykładowe pliki właściwości zawierają właściwości, które są specyficzne dla różnych typów baz danych. Nie należy zmieniać tej właściwości, ponieważ użytkownik powinien rozpoczynać pracę z przykładowym plikiem właściwości odpowiednim dla używanego typu bazy danych.

Jeśli przeprowadzana jest migracja, ta właściwość jest migrowana automatycznie.

bpm.de.db.#.hostname

bpm.de.db.#.portNumber

bpm.de.db.#.sqlServerWinAuth

bpm.de.db.1.hostname=MyDBServerHost.ibm.com
bpm.de.db.1.portNumber=50001 
bpm.de.db.1.sqlServerWinAuth=false

• Host lub adres IP serwera bazy danych. W przypadku środowisk, które obejmują wiele komputerów, jako nazwy hosta nie należy używać wartości localhost.
• Numer portu serwera bazy danych.
• Określa, czy używane jest uwierzytelnianie systemu Microsoft Windows. Ma to zastosowanie tylko w środowiskach Windows, w których jako baza danych używany jest produkt SQLServer.

Jeśli przeprowadzana jest migracja, te właściwości są migrowane automatycznie.

bpm.de.db.#.roleMapping.1.name

bpm.de.db.#.roleMapping.1.alias

bpm.de.db.1.roleMapping.1.name=DbUser
bpm.de.db.1.roleMapping.1.alias=ALIAS_BAZY_DANYCH_BPM

Powiązanie między rolą bazy danych i aliasem uwierzytelniania. Wartość właściwości bpm.de.db.#.roleMapping.1.name zawsze powinna być równa DbUser.

bpm.de.db.#.roleMapping.2.name

bpm.de.db.#.roleMapping.2.alias

bpm.de.db.1.roleMapping.2.name=DbUserXAR
bpm.de.db.1.roleMapping.2.alias=ALIAS_BAZY_DANYCH_BPM

Powiązanie między rolą bazy danych i aliasem uwierzytelniania. Wartość właściwości bpm.de.db.#.roleMapping.2.name zawsze powinna być równa DbUserXAR.

bpm.de.db.#.schema

bpm.de.db.1.schema=db2admin

Schemat bazy danych. Wartość domyślna właściwości bpm.de.db.#.schema zależy od typu bazy danych. Na przykład wartość domyślna dla baz danych DB2 to db2admin.

Jeśli używana jest baza danych DB2 for z/OS, cała nazwa schematu musi być podana wielkimi literami. Na przykład: DB2ADMIN.

Jeśli używany jest serwer SQL z uwierzytelnianiem systemu Windows, należy podać schemat, a identyfikator użytkownika używany podczas logowania nie może mieć uprawnień SYSADMIN. Jeśli identyfikator użytkownika używany podczas logowania ma uprawnienia SYSADMIN, podany schemat jest ignorowany, a do łączenia się z bazą danych przez SQLServer używany jest domyślny schemat użytkownika sysadmin, czyli dbo.

• Nazwa schematu dla funkcji bazy danych ProcessServer i PDW musi być zgodna z nazwą użytkownika powiązanego aliasu uwierzytelniania DbUser, chyba że atrybut dbType ma jedną z następujących wartości:
  • dbType=DB2zOS
  • dbType=SQLServer i sqlServerWinAuth=true
• Nazwa schematu dla funkcji bazy danych EmbeddedECM musi być zgodna z nazwą użytkownika powiązanego aliasu uwierzytelniania DbUser, chyba że atrybut dbType ma wartość SQLServer i ustawiono sqlServerWinAuth=true.
• Gdy dla atrybutu dbType zostanie ustawiona wartość SQLServer, nazwą schematu musi być zwykły identyfikator Microsoft, który nie zawiera żadnych znaków specjalnych. Więcej informacji na ten temat zawiera sekcja Identyfikatory baz danych.

• Funkcja bazy danych ProcessServer może współużytkować schemat bazy danych tylko z funkcjami bazy danych EmbeddedECMi Messaging, chyba że atrybut dbType ma wartość DB2zOS.
• Funkcja bazy danych PDW może współużytkować schemat bazy danych tylko z funkcją bazy danych Messaging, chyba że atrybut dbType ma wartość DB2zOS.
• Funkcje bazy danych EmbeddedECM i BPC nie mogą współużytkować schematu bazy danych.

Jeśli przeprowadzana jest migracja, ta właściwość jest migrowana automatycznie.

Ta właściwość może być ustawiona tylko dla baz danych Oracle, a jej wartością domyślną jest następujący adres URL składnika Single Client Access Name (SCAN) bazy danych Oracle:

jdbc:oracle:thin:@//nazwa_hosta:numer_portu/nazwa_usługi

Jeśli składnik SCAN nie jest używany lub używana jest wcześniejsza wersja bazy danych Oracle, która nie obsługuje składnika SCAN, należy ustawić właściwość bpm.de.db.#.url. Ta właściwość upraszcza konfigurację produktu Oracle Real Application Clusters (RAC) lub Oracle Data Guard, co pozwala użyć adresu URL deskryptora połączenia Oracle Net zamiast domyślnego adresu URL składnika SCAN. Tę właściwość można na przykład ustawić na następujący adres URL inny niż składnika SCAN, który uwzględnia nazwę instancji (zwaną również identyfikatorem systemu lub identyfikatorem SID):

jdbc:oracle:thin:@nazwa_hosta:numer_portu:ID_systemu

 bpm.de.db.1.tssibpre
bpm.de.db.1.volumes
 bpm.de.db.1.vcat
 bpm.de.db.1.bptable4k
 bpm.de.db.1.bptable8k
 bpm.de.db.1.bptable16k
 bpm.de.db.1.bptable32k
 bpm.de.db.1.bpindex
 bpm.de.db.1.bplob4k
 bpm.de.db.1.stogrpbpm.de.db.1.connectionLocation

Te właściwości dotyczą tylko bazy danych DB2 for z/OS.

Właściwość tssibpre definiuje przedrostek dla nazw obszarów tabel mechanizmu przesyłania komunikatów. Przedrostek może zawierać od 0 do 5 znaków. Wartość domyślna: BPM01.

Pozostałe właściwości służą do określania wielkości przechowywanych danych, katalogu VSAM (Virtual Storage Access Method), puli buforów dla tabel, indeksów, danych LOB, nazwy grupy pamięci masowej i położenia połączenia bazy danych. Dla każdego zestawu tych właściwości bazy danych należy użyć tych samych wartości, które zostały zdefiniowane w pliku właściwości.

bpm.de.db.1.usetablespaces

bpm.de.db.1.tspre

bpm.de.db.1.tsbpctemp8k

bpm.de.db.1.tsbpc8k

bpm.de.db.1.tsbpcauditlog

bpm.de.db.1.tsbpcindexts

bpm.de.db.1.tsbpcinstance

bpm.de.db.1.tsbpclob

bpm.de.db.1.tsbpcsched

bpm.de.db.1.tsbpcstaffqry

bpm.de.db.1.tsbpctemplate

bpm.de.db.1.tsbpcworkitem

bpm.de.db.1.usetablespaces=true
bpm.de.db.1.tspre=BSP
bpm.de.db.1.tsbpctemp8k=BPETEMP8K
bpm.de.db.1.tsbpc8k=BPETS8K
bpm.de.db.1.tsbpcauditlog=AUDITLOG
bpm.de.db.1.tsbpcindexts=INDEXTS
bpm.de.db.1.tsbpcinstance=INSTANCE
bpm.de.db.1.tsbpclob=LOBTS
bpm.de.db.1.tsbpcsched=SCHEDTS
bpm.de.db.1.tsbpcstaffqry=STAFFQRY
bpm.de.db.1.tsbpctemplate=TEMPLATE
bpm.de.db.1.tsbpcworkitem=WORKITEM

Te właściwości obsługują używanie obszarów tabel na potrzeby produktów Business Space i Business Process Choreographer. Właściwość usetablespaces jest używana dla produktów Business Process Choreographer i Business Space. Właściwość tspre jest właściwością produktu Business Space. Właściwości tsbpc* są właściwościami produktu Business Process Choreographer. Te właściwości mają wpływ tylko na wygenerowane pliki SQL. Administrator bazy danych musi jawnie utworzyć określone obszary tabel, zanim będzie możliwe uruchomienie wygenerowanych plików w celu utworzenia tabel bazy danych.

Właściwość usetablespaces określa, czy używane są obszary tabel użytkownika. Jest ona używana w przypadku bazy danych DB2 for z/OS, rozproszonej bazy danych DB2 i bazy danych Oracle. Wartością domyślną w przypadku bazy danych DB2 for z/OS jest wartość true. Wartością domyślną w przypadku wszystkich innych typów baz danych jest false, co oznacza, że wszystkie właściwości obszaru tabel są ignorowane, a na potrzeby tabel są używane obszary tabel systemu DBMS.

Właściwość tspre definiuje przedrostek obszaru tabel dla produktu Business Space. Maksymalna dopuszczalna długość tego łańcucha wynosi 3 znaki. Ta właściwość jest używana zarówno w przypadku bazy danych DB2 for z/OS, jak i bazy danych DB2 dla rozproszonych systemów operacyjnych, ale nie jest używana w przypadku bazy danych SQL Server (obszary tabel produktu Business Space nie są obsługiwane w przypadku bazy danych SQL Server). Wartość domyślna: BSP.

Właściwość tsbpctemp8k definiuje tymczasowy obszar tabel do obsługi pul buforów 8 kB, które są wymagane podczas migrowania schematu bazy danych. Ta właściwość jest używana tylko na platformach rozproszonych bazy danych DB2. Wartość domyślna: BPETEMP8K.

Właściwość tsbpc8k definiuje obszar tabel do obsługi pul buforów 8 kB, które są wymagane podczas migrowania schematu bazy danych. Ta właściwość jest używana tylko na platformach rozproszonych bazy danych DB2. Wartość domyślna: BPETS8K.

Właściwość tsbpcauditlog definiuje obszar tabel na potrzeby tabel zapisów kontrolnych dla procesów i zadań, które są używane do przechowywania zdarzeń kontrolowanych (głównie w celu zachowania kompatybilności z wcześniejszymi wersjami). W zależności od używanego stopnia kontroli dostęp do tabel w tym obszarze tabel może być intensywny. Jeśli kontrola jest wyłączona, dostęp do tabel w tym obszarze tabel nie jest uzyskiwany. Ta właściwość jest używana tylko na platformach rozproszonych bazy danych DB2 i w bazie danych Oracle. Wartość domyślna: AUDITLOG.

Właściwość tsbpcindexts definiuje obszar tabel używany do przechowywania indeksów. Ten obszar jest intensywnie używany, a tempo jego wzrostu jest zależne od liczby instancji. Jest on używany tylko w przypadku baz danych Oracle. Wartość domyślna: INDEXTS.

Właściwość tsbpcinstance definiuje obszar tabel, który przechowuje instancje procesów i tabele zadań. Ten obszar jest zawsze intensywnie używany, niezależnie od rodzaju uruchomionego procesu długotrwałego. Jego tempo wzrostu zależy od aplikacji biznesowych. Tam, gdzie jest to możliwe, należy umieścić ten obszar tabel na osobnym dysku, aby oddzielić ruch od reszty bazy danych procesów. Ta właściwość jest używana tylko na platformach rozproszonych bazy danych DB2 i w bazie danych Oracle. Wartość domyślna: INSTANCE.

Właściwość tsbpclob definiuje obszar tabel dużych obiektów (large object - LOB), który przechowuje duże obiekty danych instancji procesów biznesowych i czynności personelu. Ten obszar jest intensywnie używany, a tempo jego wzrostu jest zależne od liczby instancji. Jest on używany tylko w przypadku baz danych Oracle. Wartość domyślna: LOBTS.

Właściwość tsbpcsched definiuje obszar tabel na potrzeby tabel używanych przez komponent planowania produktu WebSphere. Tabele przechowują informacje programu planującego powiązane z procesami biznesowymi i czynnościami personelu. Dostęp do tabel w obszarze tabel programu planującego nie jest zwykle intensywny ze względu na mechanizmy buforowania używane w programie planującym. Tempo wzrostu tego obszaru tabel jest zależne od liczby instancji. Ta właściwość jest używana tylko na platformach rozproszonych bazy danych DB2 i w bazie danych Oracle. Wartość domyślna: SCHEDTS.

Właściwość tsbpcstaffqry definiuje obszar tabel na potrzeby tabel, które są używane do tymczasowego przechowywania wyników zapytań o personel uzyskiwanych z rejestrów personelu, takich jak rejestr LDAP (Lightweight Directory Access Protocol). Jeśli procesy biznesowe zawierają wiele działań person, dostęp do tabel w tym obszarze tabel jest uzyskiwany często. Tempo wzrostu obszaru tabel zależy od tego, jak modelowana jest autoryzacja. Ta właściwość jest używana tylko na platformach rozproszonych bazy danych DB2 i w bazie danych Oracle. Wartość domyślna: STAFFQRY.

Właściwość tsbpctemplate definiuje obszar tabel na potrzeby tabel używanych do przechowywania informacji o szablonach dla procesów i zadań. Tabele są zapełniane podczas wdrażania aplikacji. Obszar tabel jest często używany, a tempo jego wzrostu zależy od liczby i wielkości zainstalowanych aplikacji procesów biznesowych i czynności personelu. W czasie wykonywania dostęp jest uzyskiwany rzadko. Dane nie są aktualizowane. Nowe dane są wstawiane jedynie podczas wdrażania. Ta właściwość jest używana tylko na platformach rozproszonych bazy danych DB2 i w bazie danych Oracle. Wartość domyślna: TEMPLATE.

Właściwość tsbpcworkitem definiuje obszar tabel na potrzeby tabel wymaganych do przetwarzania elementów pracy. Elementy pracy są używane do interakcji z czynnościami personelu. W zależności od liczby czynności personelu w procesach biznesowych dostęp do tabel w tym obszarze tabel może być uzyskiwany rzadko lub bardzo często. Wskaźnik dostępu nie jest zerowy, nawet jeśli nie są używane jawne czynności personelu, ponieważ elementy pracy są również generowane w celu obsługi administrowania procesami długotrwałymi. Ta właściwość jest używana tylko na platformach rozproszonych bazy danych DB2 i w bazie danych Oracle. Wartość domyślna: WORKITEM.

Nazwa komórki. Podczas nazywania komórek należy ustalić konwencję nazewnictwa, tak aby można było w łatwy sposób przypisywać wartości do właściwości powiązanych z komórką w dowolnym miejscu w pliku właściwości. W przypadku tworzenia wielu komórek przy użyciu tej samej instalacji produktu, należy używać unikalnych nazw komórek. Podczas dodawania do komórki nowego węzła należy podać tę samą nazwę komórki, która została podana podczas tworzenia menedżera wdrażania.

Jeśli do jednego komponentu Process Center podłączonych jest wiele środowisk komponentu Process Server, nazwa komórki dla każdego komponentu Process Server musi być unikalna. Porady na ten temat zawiera sekcja Uwagi dotyczące nazewnictwa profili, węzłów, serwerów, hostów i komórek.

bpm.cell.authenticationAlias.1.name

bpm.cell.authenticationAlias.1.user

bpm.cell.authenticationAlias.1.password

bpm.cell.authenticationAlias.1.description

bpm.cell.authenticationAlias.1.name=MyProcessCenterCell001AdminAlias
bpm.cell.authenticationAlias.1.user=MyProcessCenterCell001AdminUser
bpm.cell.authenticationAlias.1.password=MyProcessCenterCell001AdminPW
bpm.cell.authenticationAlias.1.description=Alias
uwierzytelniania dla komórki 001 komponentu Process Center

Następujące właściwości służą do definiowania aliasu uwierzytelniania administrowania komórką:

• Nazwa aliasu uwierzytelniania
• Użytkownik aliasu uwierzytelniania
• Hasło użytkownika
• Opis aliasu uwierzytelniania

Wartości zdefiniowane jako nazwa i alias administratora komórki (bpm.cell.authenticationAlias.1.name i bpm.cell.authenticationAlias.1.user) nie mogą być takie same jak nazwa i alias administratora środowiska wdrażania (bpm.de.authenticationAlias.1.name i bpm.de.authenticationAlias.1.user)

Jeśli nie zostaną podane wartości właściwości bpm.cell.authenticationAlias.#.user i bpm.cell.authenticationAlias.#.password, uruchomienie komendy BPMConfig zakończy się niepowodzeniem.

Jeśli konieczne jest użycie ukośnika odwrotnego (\) w pliku właściwości, należy użyć dodatkowego ukośnika odwrotnego jako znaku zmiany znaczenia, np. bpm.dmgr.installPath=c:\\IBM\\BPM_8.6.0.

W wersji 2017.03 i nowszych alias SCA_Auth_Alias w środowisku docelowym domyślnie korzysta z nazwy użytkownika DeAdmin.

bpm.cell.roleMapping.1.name

bpm.cell.roleMapping.1.alias

bpm.cell.roleMapping.1.name=CellAdmin
bpm.cell.roleMapping.1.alias=MyProcessCenterCell001AdminAlias

Nie można zmienić właściwości bpm.cell.roleMapping.1.name równej CellAdmin. Wartość podana dla aliasów komórki powinna być zgodna z aliasem komórki podanym w pozostałych środowiskach wdrażania utworzonych w tej samej komórce.

Więcej informacji na temat ról i ich odwzorowań zawiera sekcja Role produktu IBM Business Process Manager.

Baza danych na poziomie komórki. Jest to poprawne rozwiązanie dla środowisk wdrażania o typach Advanced i AdvancedOnly. Taką bazę można utworzyć jedynie w pierwszym środowisku wdrażania tworzonym w komórce.

W tym przykładzie wartość CellOnlyDb jest słowem kluczowym używanym podczas odwoływania się do tego zestawu właściwości bazy danych.

Przykładowy plik właściwości domyślnie zawiera właściwości służące do konfigurowania trzech baz danych: CMNDB, BPMDB i PDWDB. Więcej informacji na ten temat zawiera sekcja Planowanie liczby baz danych.

Podczas migracji właściwość CellOnlyDb musi być ustawiona na wspólną bazę danych używaną w środowisku źródłowym migracji.

W przypadku migracji środowiska źródłowego serwera WebSphere Process Server lub produktu IBM BPM Advanced użyta tutaj nazwa powinna odnosić się do sekcji bazy danych w pliku właściwości, która odwzorowuje źródło danych z nazwą JNDI jdbc/WPSDB w wersji źródłowej. W przypadku migracji produktów WebSphere Lombardi Edition lub IBM BPM Standard do produktu IBM BPM Advanced 8.5.x ta właściwość służy do odwzorowania na nową bazę danych, która jest skonfigurowana dla możliwości bazy danych CellScopedDB.

Nazwa środowiska wdrażania zdefiniowana w tym pliku właściwości.

Dla każdego środowiska wdrażania należy przygotować osobny plik właściwości. W przypadku zastosowania właściwości bpm.de.name=MyDepEnv001 plik właściwości opisuje środowisko wdrażania o nazwie MyDepEnv001. Jeśli w późniejszym czasie do tej komórki będzie dodawane inne środowisko wdrażania, należy utworzyć kolejny plik właściwości.

Jeśli używane jest środowisko wdrożenia sieciowego, właściwość jest migrowana automatycznie. Jeśli stosowane jest środowisko autonomiczne, używana jest wartość domyślna.

Określa jedno z następujących działań występujących podczas tworzenia środowiska wdrażania:

• Tabele bazy danych są tworzone automatycznie, a do bazy danych komponentu Process Server są ładowane informacje o systemie.
• Generowane są pliki SQL, których można użyć później w celu utworzenia tabel bazy danych.

Tej właściwości używa się tylko z komendami BPMConfig -create -de i BPMConfig -upgrade -de.

W przypadku ustawienia bpm.de.deferSchemaCreation=false tabele są tworzone podczas tworzenia środowiska wdrażania, a baza danych komponentu Process Server jest ładowana z informacjami systemowymi (chyba że tworzone jest wdrożenie IBM BPM AdvancedOnly, w którym baza danych komponentu Process Server nie istnieje, lub używana jest baza danych Microsoft SQL Server z uwierzytelnianiem systemu Windows).

Należy upewnić się, że w przypadku migracji zawsze używana jest wartość true.

Typ konfiguracji produktu: Express, Standard, Advanced lub AdvancedOnly

Każdy przykładowy plik właściwości jest zbudowany wstępnie dla konkretnej konfiguracji produktu. Jeśli jest używany plik dostosowany do używanego środowiska, nie trzeba aktualizować tej wartości.

Poprawna wartość tej właściwości zostanie ustawiona na podstawie decyzji dotyczącej typu pożądanego środowiska wdrażania podczas migrowania konfiguracji ze środowiska źródłowego.

Typ środowiska wdrażania: Process Center lub Process Server.

Kiedy właściwość bpm.de.environment ma wartość Process Center, właściwości konfiguracyjne komponentu Process Server bpm.de.ps * są ignorowane.

Kiedy jednak właściwość bpm.de.environment ma wartość Process Server, właściwość bpm.de.ps * musi zostać ustawiona zgodnie z opisem w tabeli Właściwości konfiguracyjne środowiska komponentu Process Server (bpm.de.ps *).

Unikalna nazwa dla serwera procesów odróżniająca go od pozostałych serwerów procesów, które łączą się z tym samym komponentem Process Center.

Przeznaczenie środowiska komponentu Process Server. Poprawne wartości:

• Development
• Test
• Staging
• Production

W przypadku środowisk komponentów Process Server właściwość konfiguracyjna bpm.de.psPurpose definiuje wartość właściwości serwera <environment-type> w pliku 99Local.xml. Nie można ustawić tej właściwości dla środowiska komponentu Process Center.

Ta właściwość jest używana głównie do programowania i wskazuje sposób, w jaki produkt IBM BPM działa ze zmiennymi środowiskowymi i konfiguracjami serwera podanymi w komponencie Process Designer, takimi jak konfiguracje serwera IBM Operational Decision Manager, serwera usług WWW, serwera ECM i serwera IBM Case Manager.

Ta właściwość umożliwia także uzyskanie dostępu do typu środowiska podczas używania procesu zarządzania. Jeśli właściwość zostanie użyta na przykład do ustawienia typu środowiska Staging (Pomostowe), można wdrożyć kod i uruchomić niektóre testy obciążenia.

Stan bez połączenia lub z połączeniem dla komponentu Process Server. Dozwolone wartości to true i false.

Wartość false oznacza, że komponent Process Server działa w trybie z połączeniem i może nawiązać połączenie z komponentem Process Center.

Kiedy właściwość bpm.de.psOffline ma wartość false, należy ustawić następujące właściwości, aby określić sposób połączenia i komunikowania się z powiązanym komponentem Process Center:

• bpm.de.psProcessCenterTransportProtocol
• bpm.de.psProcessCenterHostname
• bpm.de.psProcessCenterPort
• bpm.de.psProcessCenterContextRootPrefix (opcjonalnie)

bpm.de.authenticationAlias.3.name=ProcessCenterUserAlias
 bpm.de.authenticationAlias.3.user=NAZWA_UŻYTKOWNIKA_KOMPUTERA_PC
bpm.de.authenticationAlias.3.password=HASŁO_UŻYTKOWNIKA_KOMPUTERA_PC

Protokół transportowy na potrzeby komunikacji ze środowiskiem komponentu Process Center. Wartością musi być http lub https.

Ta właściwość musi zostać określona tylko wtedy, gdy właściwość bpm.de.psOffline ma wartość false.

Nazwa hosta środowiska komponentu Process Center. W środowisku wdrożenia sieciowego nie można użyć wartości domyślnej localhost.

Ta właściwość musi zostać określona tylko wtedy, gdy właściwość bpm.de.psOffline ma wartość false.

Numer portu środowiska komponentu Process Center.

Ta właściwość musi zostać określona tylko wtedy, gdy właściwość bpm.de.psOffline ma wartość false. Nie trzeba określać numeru portu, jeśli ma być używany port domyślny dla określonego protokołu transportu (port 80 dla http lub port 443 dla https).

Przedrostek kontekstowego katalogu głównego środowiska komponentu Process Center. Ta właściwość jest opcjonalna i jest używana tylko wtedy, gdy właściwość bpm.de.psOffline ma wartość false.

Jeśli właściwość jest ustawiona, wartość przedrostka kontekstowego katalogu głównego musi rozpoczynać się od ukośnika (/).

W przypadku migracji z produktu IBM BPM w wersji 8.0.1.2 lub nowszej właściwość bpm.de.psProcessCenterContextRootPrefix jest migrowana automatycznie.

bpm.de.authenticationAlias.#.name

bpm.de.authenticationAlias.#.user

bpm.de.authenticationAlias.#.password

bpm.de.authenticationAlias.1.name=DepEnv001Alias
bpm.de.authenticationAlias.1.user=MyDepEnv001User 
bpm.de.authenticationAlias.1.password=MyDepEnv001UserPW

Jeśli w danej komórce jest kilka środowisk wdrażania, ten alias powinien być unikalny.

Z wyjątkiem systemu z/OS alias uwierzytelniania dla administratora środowiska wdrażania (DeAdminAlias) nie może używać tej samej nazwy użytkownika co alias uwierzytelniania dla administratora komórki (CellAdminAlias).

Po zmianie wartości właściwości bpm.de.authenticationAlias.#.alias z domyślnej równej DeAdminAlias należy ją zaktualizować we wszystkich miejscach, w których występuje odwołanie do aliasu, na przykład we właściwości bpm.de.roleMapping.#.alias.

Jeśli konieczne jest użycie ukośnika odwrotnego (\) w pliku właściwości, należy użyć dodatkowego ukośnika odwrotnego jako znaku zmiany znaczenia, np. bpm.dmgr.installPath=c:\\IBM\\BPM_8.6.0.

Należy podać nazwę użytkownika i hasło dla użytkownika środowiska wdrażania. W przypadku produktów WebSphere Lombardi Edition, Lombardi Edition, IBM BPM Standard lub IBM BPM Advanced użytkownik powinien być członkiem grupy tw_admins w wersji źródłowej.

bpm.de.roleMapping.#.name

bpm.de.roleMapping.#.alias

bpm.de.roleMapping.1.name=DeAdmin
bpm.de.roleMapping.1.alias=DepEnv001Alias

Nie można zmienić właściwości bpm.de.roleMapping.#.name równej DeAdmin.

Należy zwrócić uwagę, że wartość właściwości bpm.de.roleMapping.#.alias musi być zgodna z wartością właściwości bpm.de.authenticationAlias.#.name.

Więcej informacji na temat ról i ich odwzorowań zawiera sekcja Role produktu IBM Business Process Manager.

Nazwa węzła menedżera wdrażania.

Miejsce instalacji produktu BPM.

Jeśli konieczne jest użycie ukośnika odwrotnego (\) w pliku właściwości, należy użyć dodatkowego ukośnika odwrotnego jako znaku zmiany znaczenia, np. bpm.dmgr.installPath=c:\\IBM\\BPM_8.6.0.

Nazwa profilu menedżera wdrażania.

Opcjonalnie: określa pełną ścieżkę do profilu menedżera wdrażania. Wartość domyślna zależy od katalogu bpm.dmgr.installPath, podkatalogu profili i nazwy profilu bpm.dmgr.profileName.

Wartość tego parametru musi być poprawną ścieżką systemu docelowego i nie może być obecnie w użyciu. Użytkownik musi mieć uprawnienia do zapisu w tym katalogu.

Opcje profilu menedżera wdrażania. Mogą to być dowolne opcje wiersza komendy manageprofiles niedostępne już jako właściwości w pliku konfiguracyjnym produktu BPM, który jest plikiem wejściowym narzędzia BPMConfig. Można określić wiele opcji, ale opcje i ich wartości muszą być rozdzielone znakiem odstępu, a nie znakiem równości (=), dokładnie w takiej postaci, w jakiej byłyby podane w wierszu komend manageprofiles. Opcje wiersza komendy manageprofiles są opisane w temacie Komenda manageprofiles serwera WebSphere Application Server.

Jeśli zostanie podany parametr -keyStorePassword, spowoduje to ustawienie hasła dla następujących obiektów:

• Magazyn kluczy WebSphere CellDefaultKeyStore
• Magazyn zaufanych certyfikatów IBM BPM dla połączeń z usługą IBM Blueworks Live (o nazwie BlueWorksLiveTrustStore)
• Magazyn kluczy IBM BPM (o nazwie IBMBPMKeyStore-nazwa_środowiska_wdrażania)

Początkowy numer portu do użycia podczas konfigurowania portów.

W większości przypadków domyślne przypisania portów powinny być wystarczające i można pozostawić tę wartość nieokreśloną. Jeśli porty domyślne nie są odpowiednie, można je nadpisać. Aby nadpisać domyślne przypisania portów, należy podać początkowy numer portu używany do generowania i przypisywania wszystkich portów w profilu menedżera wdrażania.

Zamiast używać właściwości bpm.dmgr.initialPortAssignment w celu przypisania stałego bloku numerów portów, można użyć ustawienia bpm.dmgr.profileOptions=-defaultPorts, aby przypisać domyślne porty produktu WebSphere, lub można użyć ustawienia bpm.dmgr.profileOptions=-portsFile ścieżka_do_pliku, aby przypisać konkretne wartości do poszczególnych portów (gdzie ścieżka_do_pliku oznacza ścieżkę do pliku właściwości, który zawiera przypisania portu). Listę dostępnych portów i ich numerów domyślnych można znaleźć w temacie Ustawienia numerów portów.

W zależności od wartości tej właściwości numery portów przypisane do procesu serwera menedżera wdrażania mogą nie być zgodne z numerami portów w wersji źródłowej. W przypadku systemów lub aplikacji, które zależą od konkretnego numeru portu, konieczne może być zaktualizowanie ich do pracy w nowym środowisku.

Port SOAP menedżera wdrażania. Tej właściwości nie należy ustawiać podczas tworzenia menedżera wdrażania. Po utworzeniu menedżera wdrażania należy ustawić tę właściwość na numer portu SOAP menedżera wdrażania. Należy to zrobić przed użyciem pliku właściwości do uruchomienia komendy BPMConfig w węzłach zdalnych. Węzły zdalne odczytują tę właściwość i używają jej do nawiązywania połączenia z menedżerem wdrażania.

W zależności od wartości tej właściwości numery portów przypisane do procesu serwera menedżera wdrażania mogą nie być zgodne z numerami portów w wersji źródłowej. W przypadku systemów lub aplikacji, które zależą od konkretnego numeru portu, konieczne może być zaktualizowanie ich do pracy w nowym środowisku.

Ta właściwość jest ustawiana na wartość domyślną dla węzła menedżera wdrażania.

W przypadku bazy danych DB2 wartością domyślną jest "${WAS_INSTALL_ROOT}/jdbcdrivers/DB2". W przypadku baz danych Oracle i SQL Server nie istnieje wartość domyślna, a podanie wartości jest wymagane, ponieważ ta właściwość nie może być pusta.

Określa, czy mają być rejestrowane diagnostyczne dane śledzenia.

Ta właściwość jest migrowana dla serwera menedżera wdrażania.

Określa, czy włączyć dziennik serwisu IBM zwany również dziennikiem działań.

Ta właściwość jest migrowana dla serwera menedżera wdrażania.

Jeśli przeprowadzana jest migracja z produktu IBM BPM w wersji 8.0.1.2 lub nowszej, ta właściwość jest migrowana automatycznie.

W przypadku topologii trójklastrowej klastrami są: Aplikacja, Przesyłanie komunikatów i Obsługa.

Ta właściwość jest używana do skonfigurowania przedrostka kontekstowego katalogu głównego portalu Process Portal. Jedyna wartość to ProcessPortal. Należy zauważyć, że ta właściwość nie zmienia kontekstowego katalogu głównego portalu Process Portal. Następna właściwość tworzy przedrostek kontekstowego katalogu głównego dla portalu Process Portal.

Ta właściwość ustawia przedrostek kontekstowego katalogu głównego dla portalu Process Portal. Wartość wymaga znaku ukośnika (/) na początku. Po ustawieniu tej wartości należy uruchomić komendę BPMConfig -de *.properties, aby ustawić przedrostek w całym komponencie Process Portal.

Możliwe jest jednoczesne ustawienie przedrostka kontekstowego katalogu głównego na poziomie wdrażania oraz przedrostka kontekstowego katalogu głównego portalu Process Portal. W rezultacie tylko portal Process Portal będzie mieć inny przedrostek.

bpm.cell.virtualHost.#.name

bpm.cell.virtualHost.#.hostAlias.#.hostName

bpm.cell.virtualHost.#.hostAlias.#.port

bpm.cell.virtualHost.1.name=nazwa_hosta_wirtualnego
bpm.cell.virtualHost.1.hostAlias.1.hostName=*
bpm.cell.virtualHost.1.hostAlias.1.port=portValue

Nazwa hosta wirtualnego.

Nazwa hosta aliasu hosta.

Numer portu aliasu hosta.

Nazwa hosta wirtualnego. Podczas tworzenia środowiska wdrażania ta właściwość odwzorowuje wszystkie moduły WWW aplikacji IBM BPM na określony host wirtualny. Jeśli nie zostanie określona nazwa hosta wirtualnego, moduły WWW pozostaną odwzorowane na domyślną nazwę hosta.

Wersja produktu źródłowego w postaci czterocyfrowej liczby, na przykład 8.5.6.0.

Typ produktu. Możliwe wartości dla tej właściwości to Express, Standard, Advanced i AdvancedOnly.

Ta właściwość wskazuje, czy w środowisku źródłowym migracji skonfigurowany został produkt Business Process Choreographer.

Ta właściwość wskazuje, czy w środowisku źródłowym migracji skonfigurowany został produkt Business Space.

Ta właściwość wskazuje, czy w środowisku źródłowym migracji skonfigurowany został produkt Business Process Choreographer Archive.

Scalony plik 100Custom.xml dla serwera IBM Process Server lub komponentu Process Center.

Właściwości, które wymagają przeniesienia do plików konfiguracyjnych serwera WebSphere Application Server, są automatycznie migrowane do środowiska docelowego. Inne właściwości znajdujące się w pliku 100Custom.xml są przenoszone bezpośrednio do środowiska docelowego.

Scalony plik 100Custom.xml dla komponentu Performance Data Warehouse.

Właściwości, które wymagają przeniesienia do plików konfiguracyjnych serwera WebSphere Application Server, są automatycznie migrowane do środowiska docelowego. Inne właściwości znajdujące się w pliku 100Custom.xml są przenoszone bezpośrednio do środowiska docelowego.

bpm.de.security.ldapOption.*.name=twUserNameAttribute
bpm.de.security.ldapOption.*.value=sAMAccountName

Powoduje dodanie produktu Business Process Archive Manager do klastra obsługi.

Powoduje zarejestrowanie bazy danych produktu Business Process Archive Manager w klastrze obsługi.

Nazwa węzła zarządzanego. Ta wartość musi być unikalna w obrębie komórki.

bpm.de.node.#.hostname

bpm.de.node.#.installPath

bpm.de.node.#.profileName

bpm.de.node.#.profileOptions

bpm.de.node.#.initialPortAssignment

bpm.de.node.#.profilePath

bpm.de.node.1.hostname=MyNodeHost.ibm.com
bpm.de.node.1.installPath=C:/WebSphere/BPM
bpm.de.node.1.profileName=MyNode01Profile 
bpm.de.node.1.profileOptions=-defaultPorts
bpm.de.node.1.initialPortAssignment=55000
bpm.de.node.1.profilePath=C:/WebSphere/profiles/MyCustomProfile1

Jeśli konieczne jest użycie ukośnika odwrotnego (\) w pliku właściwości, należy użyć dodatkowego ukośnika odwrotnego jako znaku zmiany znaczenia, np. bpm.dmgr.installPath=c:\\IBM\\BPM_8.6.0.

Ta właściwość jest ustawiana na wartość domyślną dla każdego węzła zarządzanego.

W przypadku bazy danych DB2 wartością domyślną jest "${WAS_INSTALL_ROOT}/jdbcdrivers/DB2". W przypadku baz danych Oracle i SQL Server nie istnieje wartość domyślna, a podanie wartości jest wymagane, ponieważ ta właściwość nie może być pusta.

Określa, czy mają być rejestrowane diagnostyczne dane śledzenia.

Ta właściwość jest migrowana dla każdego serwera agenta węzła.

Określa, czy włączyć dziennik serwisu IBM zwany również dziennikiem działań.

Ta właściwość jest migrowana dla każdego serwera agenta węzła.

Nazwa pierwszego elementu klastra.

bpm.de.node.#.clusterMember.#.weight

bpm.de.node.#.clusterMember.#.initialPortAssignment

bpm.de.node.#.clusterMember.#.cluster

bpm.de.node.1.clusterMember.1.weight=2
bpm.de.node.1.clusterMember.1.initialPortAssignment=
bpm.de.node.1.clusterMember.1.cluster=MyAppTargetCluster001

Waga elementu klastra reprezentuje proporcję dla żądań wysyłanych do tego elementu klastra. Tę wartość można pozostawić jako wartość domyślną.

Numery portów są zarezerwowane i przypisywane do każdego węzła będącego elementem klastra za pomocą podanego numeru portu. Jeśli zostanie określony początkowy numer portu, będzie on przypisany do pierwszego elementu klastra. Do kolejnych grup klastra zostaną przypisane numery portów przyrostowo co 20. Jeśli na przykład numerem portu pierwszej grupy klastra jest 2000, elementy tego klastra będą miały numery portów 2000, 2001, 2002 itd. Numerem portu drugiej grupy klastra będzie 2020, a elementy tej drugiej grupy klastra będą miały numery portów 2020, 2021, 2022 itd. Numerem portu trzeciej grupy klastra będzie 2040.

Określa, czy mają być rejestrowane diagnostyczne dane śledzenia.

Ta właściwość jest migrowana dla każdego elementu klastra.

Określa, czy włączyć dziennik serwisu IBM zwany również dziennikiem działań.

Ta właściwość jest migrowana dla każdego elementu klastra.

Jeśli w komórce planowane jest więcej niż jedno środowisko wdrażania, zaleca się stosowanie przejrzystej konwencji nazewnictwa dla węzłów i powiązanych z nimi klastrów, aby można było łatwo identyfikować zasoby powiązane z komórką. Można na przykład używać nazwy środowiska wdrażania jako przedrostka dla powiązanych z nim artefaktów: De1.AppCluster, De2.AppCluster.

Przykład:

bpm.de.cluster.1.capabilities=Application, Messaging, Support

bpm.de.cluster.1.capabilities=Application

Klaster przesyłania komunikatów używany przez ten klaster. Podczas konfigurowania środowiska z jednym klastrem nie należy ustawiać tej właściwości. W przeciwnym razie należy podać nazwę klastra zidentyfikowanego jako klaster z możliwościami przesyłania komunikatów.

Klaster obsługi używany przez ten klaster. Podczas konfigurowania środowiska z jednym klastrem nie należy ustawiać tej właściwości. W przeciwnym razie należy podać nazwę klastra zidentyfikowanego jako klaster z możliwościami obsługi.

Lista baz danych używanych w tym klastrze. W przypadku topologii pojedynczego klastra powinna to być lista wszystkich używanych baz danych, z wyjątkiem bazy CellOnlyDb w środowiskach Advanced. W przypadku topologii trójklastrowej bazy danych klastra aplikacji to wszystkie bazy danych, które nie są używane do przesyłania komunikatów ani do przechowywania danych dotyczących wydajności, ponieważ te dane są umieszczane w osobnych klastrach.

Te wartości są tworzone na podstawie innych wartości podanych w innych miejscach w pliku właściwości. Jeśli na przykład właściwość bpm.de.db.2.name ma wartość ProcessServerDB, wówczas wartość ProcessServerDB podana tutaj odnosi się do zestawu właściwości bazy danych identyfikowanych za pomocą przedrostka bpm.de.db.2.*.

Nazwa drugiego klastra. Właściwości powiązane z tym klastrem (w tym przykładzie: DE1.MECluster) są identyfikowane na podstawie takiego samego indeksu klastra, bpm.de.cluster.2.*.

Możliwości tego klastra to Application, Messaging i Support (Aplikacja, Przesyłanie komunikatów i Obsługa). Te trzy możliwości odpowiadają topologii trójklastrowej obsługiwanej przez produkt IBM BPM. Jeśli jest to środowisko z jednym klastrem, należy podać wszystkie trzy: Application, Messaging i Support.

W przypadku definiowania środowiska wieloklastrowego zaleca się określenie pierwszego klastra jako klastra aplikacji, drugiego jako klastra przesyłania komunikatów, a trzeciego jako klastra obsługi. Zapewni to najlepszą kolejność przypisań portów.

Klaster przesyłania komunikatów używany przez ten klaster.

W tym przykładzie klastrem przesyłania komunikatów jest klaster DE1.MECluster, a ta właściwość pozostaje nieokreślona.

Klaster obsługi używany przez ten klaster.

W tym przykładzie klastrem przesyłania komunikatów jest klaster DE1.MECluster, a ponieważ klastry przesyłania komunikatów nie zależą od klastra obsługi, klaster obsługi nie został określony.

Lista baz danych używanych w tym klastrze.

Te wartości są tworzone na podstawie innych wartości podanych w innych miejscach w pliku właściwości. Jeśli na przykład właściwość bpm.de.db.2.name ma wartość ProcessServerDB, wówczas wartość ProcessServerDB podana tutaj odnosi się do zestawu właściwości bazy danych identyfikowanych za pomocą przedrostka bpm.de.db.2.*.

Nazwa trzeciego klastra. Właściwości powiązane z tym klastrem (w tym przykładzie: DE1.SupportCluster) są identyfikowane na podstawie takiego samego indeksu klastra, bpm.de.cluster.3.*.

Możliwości tego klastra to Application, Messaging i Support (Aplikacja, Przesyłanie komunikatów i Obsługa). Te trzy możliwości odpowiadają topologii trójklastrowej obsługiwanej przez produkt IBM BPM. Jeśli jest to środowisko z jednym klastrem, należy podać wszystkie trzy: Application, Messaging i Support.

W przypadku definiowania środowiska wieloklastrowego zaleca się określenie pierwszego klastra jako klastra aplikacji, drugiego jako klastra przesyłania komunikatów, a trzeciego jako klastra obsługi. Zapewni to najlepszą kolejność przypisań portów.

Klaster przesyłania komunikatów używany przez ten klaster.

Ponieważ klastry obsługi wymagają użycia mechanizmów przesyłania komunikatów, w tym przykładzie jest to klaster DE1.MECluster.

Klaster obsługi używany przez ten klaster.

W tym przykładzie klastrem obsługi jest klaster DE1.SupportCluster, a ta właściwość pozostaje nieokreślona.

Lista baz danych używanych w tym klastrze. Te wartości są tworzone na podstawie innych wartości podanych w innych miejscach w pliku właściwości. Jeśli na przykład właściwość bpm.de.db.3.name ma wartość PerformanceDB, wówczas wartość PerformanceDB podana tutaj odnosi się do zestawu właściwości bazy danych identyfikowanych za pomocą przedrostka bpm.de.db.2.*.

Klaster obsługi używa bazy danych z możliwościami hurtowni danych dotyczących wydajności (czyli klastra z właściwością bpm.de.db.x.dbCapabilities=PDW).

Nazwa pliku rejestru plików. Nie należy jej modyfikować. Ten plik znajduje się w tym samym folderze co plik właściwości komendy BPMConfig.

Jeśli podczas przeprowadzania migracji środowisko źródłowe używa rejestru użytkowników opartego na plikach, plik fileRegistry.xml jest kopiowany do katalogu wyjściowego po uruchomieniu komendy BPMConfig -migrate i scalany w środowisku docelowym po uruchomieniu komendy BPMConfig -create. Nie należy modyfikować tej właściwości.

Okres, przez który zachowują ważność referencje serwera pochodzące z innego serwera. Wartość w tym polu musi być większa niż wartość podana w polu Limit czasu pamięci podręcznej w obszarze Zabezpieczenia > Zabezpieczenia globalne > Ustawienia pamięci podręcznej uwierzytelniania w Konsoli administracyjnej.

Wszystkie te właściwości są migrowane.

Nazwa pierwszej grupy zestawów kluczy LPTA.

Nazwa pierwszego zestawu kluczy LPTA.

Przedrostek aliasu klucza pierwszego zestawu kluczy.

Hasło pierwszego zestawu kluczy.

Maksymalna liczba aktywnych kluczy w pierwszym zestawie kluczy.

Ustawienie umożliwiające usuwanie starych kluczy z pierwszego zestawu kluczy.

Klasa generowania kluczy dla pierwszego zestawu kluczy.

Ustawienie isKeyPair w pierwszym zestawie kluczy.

Odwołania do aliasu klucza w pierwszym zestawie kluczy.

Wersja odwołania do klucza w pierwszym zestawie kluczy.

Odwołania do aliasu klucza w pierwszym zestawie kluczy.

Wersja odwołania do klucza w pierwszym zestawie kluczy.

Nazwa zasięgu zarządzania, w którym zdefiniowano pierwszy zestaw kluczy.

Typ zasięgu, w którym zdefiniowano pierwszy zestaw kluczy, na przykład cell (komórka) lub node (węzeł).

Nazwa magazynu kluczy dla pierwszego zestawu kluczy.

Hasło magazynu kluczy dla pierwszego zestawu kluczy.

Dostawca magazynu kluczy dla pierwszego zestawu kluczy.

Położenie magazynu kluczy LTPA dla pierwszego zestawu kluczy. Plik ltpa.jceks powinien znajdować się w tym samym folderze co plik właściwości komendy BPMConfig.

Typ magazynu kluczy dla pierwszego zestawu kluczy.

Określa, czy magazyn kluczy oparty jest na plikach dla pierwszego zestawu kluczy.

Lista hostów magazynu kluczy dla pierwszego zestawu kluczy.

Opis magazynu kluczy dla pierwszego zestawu kluczy.

Użycie magazynu kluczy dla pierwszego zestawu kluczy.

Nazwa zasięgu zarządzania, w którym zdefiniowano magazyn kluczy dla pierwszego zestawu kluczy.

Typ zasięgu, w którym zdefiniowano magazyn kluczy dla pierwszego zestawu kluczy, na przykład cell (komórka) lub node (węzeł).

Nazwa drugiego zestawu kluczy LPTA.

Przedrostek aliasu klucza drugiego zestawu kluczy.

Hasło drugiego zestawu kluczy.

Maksymalna liczba aktywnych kluczy w drugim zestawie kluczy.

Ustawienie umożliwiające usuwanie starych kluczy z drugiego zestawu kluczy.

Klasa generowania kluczy dla drugiego zestawu kluczy.

Ustawienie isKeyPair w drugim zestawie kluczy.

Odwołania do aliasu klucza w drugim zestawie kluczy.

Wersja odwołania do klucza w drugim zestawie kluczy.

Odwołania do aliasu klucza w drugim zestawie kluczy.

Wersja odwołania do klucza w drugim zestawie kluczy.

Nazwa zasięgu zarządzania, w którym zdefiniowano drugi zestaw kluczy.

Typ zasięgu, w którym zdefiniowano drugi zestaw kluczy, na przykład cell (komórka) lub node (węzeł).

Nazwa magazynu kluczy dla drugiego zestawu kluczy.

Hasło magazynu kluczy dla drugiego zestawu kluczy.

Dostawca magazynu kluczy dla drugiego zestawu kluczy.

Położenie magazynu kluczy LTPA dla drugiego zestawu kluczy.

Typ magazynu kluczy dla drugiego zestawu kluczy.

Określa, czy magazyn kluczy dla drugiego zestawu kluczy oparty jest na plikach.

Lista hostów magazynu kluczy dla drugiego zestawu kluczy.

Opis magazynu kluczy dla drugiego zestawu kluczy.

Użycie magazynu kluczy dla drugiego zestawu kluczy.

Nazwa zasięgu zarządzania, w którym zdefiniowano magazyn kluczy dla drugiego zestawu kluczy.

Typ zasięgu, w którym zdefiniowano magazyn kluczy dla drugiego zestawu kluczy, na przykład cell (komórka) lub node (węzeł).

Nazwa zasięgu zarządzania dla grupy zestawów kluczy.

Typ zasięgu, w którym zdefiniowano grupę zestawu kluczy, na przykład cell (komórka) lub node (węzeł).

Unikalny identyfikator serwera.

Wszystkie te właściwości są migrowane.

Nazwa hosta podstawowego serwera LDAP.

Numer portu serwera LDAP.

Nazwa wyróżniająca powiązania dla serwera LDAP.

Hasło powiązania.

Wskazuje metodę uwierzytelniania, która ma być używana. Wartość domyślna: simple.

Konsultacja LDAP. Wartość domyślna: ignore.

Ustawia sposób wyłuskiwania aliasów. Wartość domyślna: always.

Określa, czy ma być włączony protokół SSL. Wartość domyślna: false.

Pula połączeń. Wartość domyślna: false.

Limit czasu połączenia wyrażony w sekundach. Wartość domyślna: 0.

Typ używanego serwera LDAP. Poprawne wartości:

• IDS (IBM Security Directory Suite)
• ZOSDS (z/OS ISS LDAP Server)
• DOMINO (IBM Lotus Domino)
• NDS (Novell Directory Services)
• SUNONE (SUN Java Systems Directory Server)
• AD (MS Active Directory)
• ADAM (MS Active Directory Application Mode)
• CUSTOM (niestandardowy)

Wartość domyślna: IDS (IBM Security Directory Suite).

Konfiguracja SSL.

Wskazuje, czy certyfikaty X.509 mają być odwzorowywane na katalog LDAP za pomocą dokładnych nazw wyróżniających, czy filtru certyfikatów. Wartość domyślna: exactdn.

Jeśli właściwość certificateMapMode ma wartość FILTERDESCRIPTORMODE, wówczas ta właściwość określa filtr LDAP odwzorowujący atrybuty z certyfikatu klienta na wpisy w rejestrze LDAP.

Unikalny identyfikator repozytorium.

Wszystkie te właściwości są migrowane.

Typ używanego serwera LDAP. Wartość domyślna: IDS.

Wartość domyślna: com.ibm.ws.wim.adapter.ldap.LdapAdapter.

Wskazuje, czy obsługiwane jest sortowanie. Wartość domyślna: false.

Wskazuje, czy obsługiwane jest stronicowanie. Wartość domyślna: false.

Wskazuje, czy obsługiwane są transakcje. Wartość domyślna: false.

Wskazuje, czy identyfikator zewnętrzny jest unikalny. Wartość domyślna: true.

Wskazuje, czy adapter obsługuje tryb asynchroniczny. Wartość domyślna: false.

Wskazuje, czy obsługiwane są nazwy zewnętrzne. Wartość domyślna: false.

Określa, czy certyfikaty X.509 mają być odwzorowywane na katalog LDAP za pomocą dokładnych nazw wyróżniających, czy filtru certyfikatów. Wartość domyślna: exactdn. Aby użyć filtru certyfikatów na potrzeby odwzorowania, należy podać wartość certificatefilter.

Jeśli parametr certificateMapMode ma wartość certificatefilter, wówczas ta właściwość określa filtr LDAP odwzorowujący atrybuty z certyfikatu klienta na wpisy w rejestrze LDAP.

Wskazuje nazwę właściwości używaną do logowania.

Konfiguracja SSL.

Wskazuje, czy ma być wykonywane tłumaczenie na względną nazwę wyróżniającą. Wartość domyślna: false.

Wartość limitu czasu wyszukiwania.

Wartość limitu liczby wyników wyszukiwania.

Wartość wielkości strony wyszukiwania.

Określa, czy ma być realizowany powrót do głównego serwera LDAP, jeśli jest on dostępny. Wartość domyślna: true.

Określa odstęp czasu odpytywania na potrzeby testowania dostępności serwera głównego. Wartość tego parametru jest określona w minutach. Wartość domyślna: 15.

Nazwa wyróżniająca wpisu podstawowego.

Nazwa wyróżniająca w repozytorium, która jednoznacznie identyfikuje nazwę wpisu podstawowego.

Nazwa dziedziny.

Jeśli dla tego parametru zostanie ustawiona wartość true, dla pozostałych właściwości konfiguracyjnych repozytorium LDAP zostaną ustawione wartości domyślne.

Określa, czy włączyć funkcję pojedynczego logowania. Wartością domyślną jest true.

Wszystkie te właściwości są migrowane.

Nazwa domeny (na przykład .ibm.com) dla wszystkich hostów pojedynczego logowania.

Określa, czy funkcja pojedynczego logowania jest włączona tylko wtedy, gdy żądania są wysyłane za pośrednictwem połączeń HTTPS Secure Sockets Layer (SSL). Wartość domyślna: false.

Określa, czy wysyłać współdziałającą informację cookie do przeglądarki w celu obsługi starszych wersji serwerów. Wartość domyślna: false.

Określa, czy dodawać atrybut przeglądarki HttpOnly do informacji cookie. Ten atrybut uniemożliwia aplikacjom po stronie klienta (takim jak skrypty Java) uzyskiwanie dostępu do informacji cookie w celu zapewnienia ochrony przed niektórymi atakami Cross-Site Scripting na słabe punkty zabezpieczeń. Ten atrybut wskazuje, że informacje cookie LTPA i WASReqURL zawierają pole HTTPOnly. Wartością domyślną jest true.

Określa, czy włączyć propagację atrybutów zabezpieczeń przychodzących danych WWW. Jeśli ta opcja jest włączona, atrybuty zabezpieczeń są propagowane do frontowych serwerów aplikacji. Jeśli ta opcja jest wyłączona, do logowania oraz odtwarzania podmiotu z rejestru użytkowników używany jest znacznik pojedynczego logowania (SSO). Wartością domyślną jest true.

Nazwa informacji cookie pojedynczego logowania (SSO), gdy używany jest znacznik LTPA w wersji 2.

Wartość musi być inna niż wartość właściwości customLTPACookieName.

Ta właściwość jest migrowana, jeśli istnieje w środowisku źródłowym.

Nazwa informacji cookie pojedynczego logowania (SSO), gdy używany jest znacznik LTPA w wersji 1. Ta właściwość jest dostępna tylko wtedy, gdy tryb współdziałania jest włączony. Wartością domyślną jest LtpaToken.

Wartość musi być inna niż wartość właściwości customSSOCookieName.

Ta właściwość jest migrowana, jeśli istnieje w środowisku źródłowym.

Nazwa specyfikacji aktywowania J2C. Ta właściwość ma zastosowanie jedynie w przypadku serwera IBM Process Server.

Nazwa JNDI specyfikacji aktywowania J2C. Określić można jedną z następujących wartości:

• sca
• WLE_AppCluster
• Specyfikacja aktywacji

Maksymalna wielkość partii dla komponentu bean sterowanego komunikatami.

Maksymalna liczba instancji komponentu bean sterowanego komunikatami.

Nazwa źródła danych.

Zasięg źródła danych. Ta właściwość identyfikuje zasięg docelowego serwera WebSphere Application Server, na który jest odwzorowane źródło danych. Nie trzeba modyfikować tej właściwości. Komenda BPMConfig użyje tej właściwości, aby znaleźć poprawne źródło danych dla określonego zasięgu w jednym z następujących dwóch scenariuszy:

• Środowisko wdrażania jest aktualizowane przy użyciu opcji -update -performanceTuning komendy.
• Środowisko wdrażania jest kopiowane zgodnie z opisem w temacie Tworzenie nowego środowiska wdrażania na podstawie istniejącej konfiguracji.

Nazwa JNDI źródła danych. Określić można jedną z następujących wartości:

• jdbc/mashupDS
• jdbc/TeamWorksDB
• jdbc/PerformanceDB
• jdbc/WPSDB
• jdbc/CommonDB
• jdbc/BPEDB

Jeśli przeprowadzana jest migracja, źródła danych o tych nazwach JNDI są migrowane automatycznie dla klastra aplikacji.

Opis źródła danych.

Ta właściwość nie jest migrowana.

Minimalna liczba obsługiwanych połączeń fizycznych. Do momentu osiągnięcia tej liczby wątek konserwacji puli nie usuwa połączeń fizycznych.

Następujące właściwości są migrowane, jeśli istnieją w źródle migracji.

Maksymalna liczba połączeń fizycznych ze składnicą danych, które można utworzyć w puli połączeń. Po osiągnięciu tej liczby nie są tworzone żadne nowe połączenia fizyczne. Requestery muszą czekać do momentu zwrócenia do puli używanego połączenia fizycznego.

Liczba instrukcji, które mogą być buforowane dla połączenia.

Niestandardowe argumenty maszyny JVM.

Ta właściwość nie jest migrowana automatycznie. Po migracji należy sprawdzić, czy właściwość wymaga zmodyfikowania.

Początkowa wielkość sterty (w megabajtach) dostępna dla kodu maszyny JVM.

Jeśli istnieje wiele węzłów źródłowych i ta wartość jest taka sama dla każdego z tych węzłów, jest ona migrowana do środowiska docelowego. Jeśli wartości są różne, dla wszystkich węzłów w środowisku docelowym zostanie użyta najwyższa wartość.

Maksymalna wielkość sterty (w megabajtach) dostępna dla kodu maszyny JVM.

Jeśli istnieje wiele węzłów źródłowych, w środowisku docelowym jest stosowana wartość maksymalna. Jeśli na przykład w środowisku źródłowym istnieją dwa węzły źródłowe, wówczas wartości wielkości sterty są pobierane z agentów obu węzłów źródłowych i większa z tych wartości (o ile się różnią) jest stosowana we wszystkich agentach węzłów docelowych.

Wyłącza buforowanie adresów dla usług WWW.

Jeśli system działa najczęściej z wieloma wątkami klientów, a użytkownik napotka rywalizacje o blokady w pamięci podręcznej adresów usług WWW, można ustawić tę właściwość niestandardową na wartość true, aby zapobiec buforowaniu danych usług WWW. Wartością domyślną jest false (fałsz).

Jeśli dla właściwości networkaddress.cache.ttl zostanie podana wartość zero lub dowolna inna dodatnia liczba całkowita, dla tej właściwości należy ustawić wartość true, aby uniknąć buforowania adresów IP w mechanizmie usług WWW. Właściwości networkaddress.cache.ttl używa się do wskazania liczby sekund do buforowania pomyślnego wyszukiwania.

To jest właściwość niestandardowa maszyny JVM. Nie jest ona wymagana.

Jeśli istnieje wiele węzłów źródłowych i ta wartość jest taka sama dla każdego z tych węzłów, jest ona migrowana do środowiska docelowego. Jeśli wartości są inne, ta właściwość nie jest migrowana.

Określa, czy podczas czyszczenia pamięci mają być generowane szczegółowe dane wyjściowe debugowania. Domyślnie opcja szczegółowego czyszczenia pamięci jest wyłączona.

Jeśli istnieje wiele węzłów źródłowych i ta wartość jest taka sama dla każdego z tych węzłów, jest ona migrowana do środowiska docelowego. Jeśli wartości są różne, dla wszystkich węzłów w środowisku docelowym zostanie użyta wartość domyślna (wyłączone).

Czas w sekundach, który musi upłynąć, zanim zostanie przekroczony limit czasu komunikatu żądania.

Te właściwości nie są migrowane.

Liczba prób wysłania żądania przez broker ORB, jeśli serwer nie reaguje.

Liczba milisekund między ponownymi próbami wysłania żądania.

Maksymalna liczba pozycji, które mogą zajmować pamięć podręczną połączeń brokera ORB, zanim broker ORB zacznie usuwać nieaktywne połączenia z pamięci podręcznej.

Minimalna liczba pozycji w pamięci podręcznej połączeń brokera ORB.

Czas w sekundach, który musi upłynąć, zanim zostanie przekroczony limit czasu komunikatu żądania znalezienia.

Sposób przekazywania parametrów przez broker ORB. Jeśli ta opcja jest włączona, broker ORB przekazuje parametry przez odwołanie zamiast przez wartość, aby uniknąć tworzenia kopii obiektu. Jeśli ta opcja nie zostanie włączona, przekazywana jest kopia parametru zamiast samego obiektu parametru. Ta opcja może być kosztowna, ponieważ broker ORB musi najpierw utworzyć kopię każdego obiektu parametru.

Nazwa puli wątków. Możliwe wartości to Default lub WebContainer.

Wartość jest migrowana automatycznie. Możliwe wartości to Default lub WebContainer.

Minimalna liczba połączeń fizycznych obsługiwanych w tej puli wątków.

Jeśli istnieje wiele węzłów źródłowych i ta wartość nie jest taka sama dla każdego z tych węzłów, nie jest ona migrowana do środowiska docelowego. Używana jest wartość domyślna dla środowiska docelowego.

Maksymalna liczba połączeń fizycznych, które można utworzyć w danej puli.

Jeśli istnieje wiele węzłów źródłowych, to w środowisku docelowym jest stosowana wartość maksymalna.

Nazwa fabryki połączeń tematu.

Minimalna liczba obsługiwanych połączeń.

Maksymalna liczba tworzonych połączeń.

Domyślny maksymalny czas w sekundach dozwolony dla transakcji uruchomionej na tym serwerze, zanim usługa transakcji zainicjuje zakończenie limitu czasu. Każda transakcja, która nie rozpocznie przetwarzania zakończenia przed upływem tego czasu, zostanie wycofana.

Jeśli ta wartość zostanie ustawiona na 0, ten limit czasu nie będzie stosowany, a zamiast niego zostanie użyta wartość maksymalnego limitu czasu transakcji.

Ta właściwość jest migrowana w menedżerze wdrażania i zasięgu elementu klastra.

Maksymalny przedział czasu w sekundach między żądaniami transakcyjnymi przychodzącymi od klienta zdalnego. Dowolny okres braku aktywności klienta, który przekroczy ten limit czasu, spowoduje wycofanie transakcji z tego serwera aplikacji.

Wartość 0 oznacza brak limitu czasu.

Ta właściwość jest migrowana w menedżerze wdrażania i zasięgu elementu klastra.

Określa, czy skonfigurować buforowanie serwletu w celu zapisania danych wyjściowych serwletów i plików JSP (JavaServer Pages) w dynamicznej pamięci podręcznej.

Ta właściwość nie jest migrowana.

Określa, czy liczba sesji w pamięci może przekroczyć wartość określoną przez właściwość maxInMemorySessionCount. Ta opcja jest poprawna tylko w trybie sesji nierozproszonych.

Ta właściwość nie jest migrowana.

Określa, czy mechanizm śledzenia sesji używa informacji cookie do przesyłania identyfikatorów sesji. Jeśli informacje cookie są włączone, funkcja śledzenia sesji rozpoznaje identyfikatory sesji, które są odbierane jako informacje cookie, i próbuje używać informacji cookie do wysyłania identyfikatorów sesji. Jeśli nie jest włączona obsługa informacji cookie i ponowne zapisywanie adresu URL jest włączone, mechanizm śledzenia sesji korzysta z ponownego zapisywania adresu URL zamiast informacji cookie.

Wartością domyślną jest true.

Ta właściwość jest migrowana dla każdego elementu klastra.

Określa, czy mechanizm śledzenia sesji korzysta z obsługi bezpiecznych informacji cookie, które mogą być wysyłane z powrotem tylko przy użyciu szyfrowanego połączenia HTTP (HTTPS). Gdy ta funkcja jest włączona, informacje cookie sesji przy użyciu połączenia HTTP nie działają.

Wartością domyślną jest false (fałsz).

Ta właściwość jest migrowana dla każdego elementu klastra.

Ta właściwość nie jest migrowana.

Służy do włączania komunikacji z serwerami zdalnymi. Ta właściwość jest używana przez inne kanały, takie jak kanał kontenera WWW, do obsługi żądań HTTP i do wysyłania informacji HTTP do serwletów oczekujących informacji o tym typie. Do ustanowienia kolejki żądań między wtyczką produktu WebSphere Application Server dla serwerów WWW a kontenerem WWW, w którym znajdują się moduły WWW aplikacji, używane są kanały danych przychodzących HTTP zamiast transportów HTTP.

Ta właściwość nie jest migrowana.

Liczba żądań, które mogą zostać przesłane za pośrednictwem połączenia przed jego zamknięciem. Ta wartość powinna być ustawiona na taką wartość, aby większość klientów, jeśli nie wszystkie, zawsze miała otwarte połączenie podczas wysyłania wielu żądań w tej samej sesji.

Wartością domyślną jest 100.

Ta właściwość nie jest migrowana.

Czas, przez który połączenie pozostaje otwarte, zanim zostanie zamknięte z powodu braku aktywności w tym połączeniu.

Wartością domyślną jest 30 sekund.

Ta właściwość nie jest migrowana.

Nazwa menedżera pracy. Możliwe wartości to DefaultWorkManager lub BPENavigationWorkManager.

Nazwa JNDI domyślnego menedżera pracy.

Liczba wątków alarmów dla domyślnego menedżera pracy.

Wielkość buforu używanego przez pulę wątków menedżera pracy do pobierania żądań.

• BPENavigationWorkManager
• DefaultWorkManager

Liczba wątków, które mają być przechowywane w puli wątków, tworzonych stosownie do potrzeb.

Maksymalna liczba wątków do utworzenia w puli wątków.