Dodawanie serwera REST

Należy dodać serwer i skonfigurować właściwości, które są używane przez usługę zewnętrzną do wywoływania interfejsu REST API. Konfiguracje serwera mogą być współużytkowane przez wiele usług zewnętrznych w aplikacji procesu lub bibliotece narzędziowej.

O tym zadaniu

Usługi zewnętrzne muszą udostępniać informacje o połączeniu, aby wywołać usługę na hoście. Wszystkie informacje, które są niezbędne do nawiązania połączenia z danym hostem, są zdefiniowane na serwerze i w zewnętrznych punktach usługi serwera. Wiele usług zewnętrznych może wskazywać ten sam serwer. Serwer pozwala przechowywać informacje o połączeniu w jednym miejscu, dlatego w przypadku wystąpienia zmian wystarczy zaktualizować go tylko raz. Jeśli interfejs API się zmieni, ale serwer pozostanie ten sam, można ponownie wykryć usługę bez zmiany serwera.

Istnieje możliwość utworzenia serwera po wykryciu usługi REST. Host, port i właściwości zabezpieczonego serwera są dodawane automatycznie, jeśli są podane w definicji Swagger. Serwer można również dodać w edytorze Ustawienia aplikacji procesu. Aby dodać serwer REST, wykonaj poniższe kroki:

Procedura

  1. Wybierz kartę Serwery w edytorze Ustawienia aplikacji procesu. Edytor Ustawienia aplikacji procesu jest wyświetlany po pierwszym kliknięciu opcji Otwórz w komponencie Designer z poziomu nowo utworzonej aplikacji procesu w komponencie Process Center. Można również wybrać opcję Ustawienia aplikacji procesu z listy rozwijanej na pasku narzędzi w komponencie Process Designer.
  2. W sekcji Serwery kliknij ikonę +. W sekcji Szczegóły wprowadź znaczącą nazwę powiązania serwera. W polu Typ wybierz opcję Serwer REST. W polu Opis wprowadź znaczący opis powiązania serwera. To pole jest opcjonalne.
  3. Wprowadź właściwości powiązania serwera dla środowiska Domyślne.
    • Ustawienia Domyślne są używane wtedy, gdy nic nie podano w przypadku innych środowisk. Może istnieć kilka typów środowisk, które są dodawane przez kliknięcie ikony +. Inne typy środowisk, które można dodać, są następujące:
      • Programistyczne: środowisko, w którym tworzone są usługi.
      • Testowe: środowisko, w którym testowane są usługi.
      • Pomostowe: środowisko, w którym usługi są wdrażane na potrzeby testowania przed produkcją.
      • Produkcyjne: środowisko, w którym usługi są wdrażane w celu użycia przez organizację.
      Typ środowiska można zmodyfikować po wdrożeniu za pomocą komendy administracyjnej updateBPMConfig. Informacje na ten temat zawiera sekcja Modyfikowanie typu środowiska serwera IBM Process Server.
    • Nazwa hosta: nazwa hosta serwera, który udostępnia usługę REST. Należy podać adres IP lub nazwę hosta oraz domenę. Na przykład: host.labwide.ibm.com.
    • Port: numer portu serwera.
    • Bezpieczny serwer: przy użyciu tego pola wyboru należy określić, czy usługa ma być zabezpieczona, czyli wykorzystywać protokół HTTPS (Hypertext Transfer Protocol Secure). Jeśli został wybrany protokół HTTPS, musisz mieć certyfikat bezpieczeństwa wymagany przez usługę REST i trzeba podać numer portu dla zabezpieczonego serwera.
    • Konfiguracja protokołu SSL: należy sprawdzić certyfikat serwera dla usługi REST, która ma zostać wywołana.
      • Jeśli certyfikat serwera jest podpisany przez publiczny ośrodek certyfikacji, można użyć wstępnej konfiguracji protokołu SSL o nazwie PublicInternetSSLSettings.
      • Jeśli certyfikat serwera nie jest podpisany przez jeden z publicznych ośrodków certyfikacji, które są uwzględnione we wstępnej konfiguracji protokołu SSL, administrator powinien utworzyć nową konfigurację protokołu SSL dla tej usługi i zaimportować certyfikat serwera do nowego magazynu zaufanych certyfikatów. Więcej informacji na temat administrowania konfiguracjami protokołu SSL można znaleźć w sekcjach Tworzenie konfiguracji protokołu SSL i Pobieranie certyfikatów osób podpisujących ze zdalnego portu SSL.
    • Uwierzytelnianie: metoda uwierzytelniania, która jest używana do wywoływania usługi REST. Dostępne opcje:
      Brak
      Referencje nie są wymagane.
      Podstawowe - nazwa użytkownika i hasło
      Uwierzytelnianie przy użyciu podanej nazwy użytkownika i hasła.
      Podstawowe - referencje wywołania
      Uwierzytelnianie za pomocą aliasu uwierzytelniania J2C, który zawiera nazwę użytkownika i hasło. Alias jest definiowany przez administratora w ustawieniach zabezpieczeń Konsoli administracyjnej produktu WebSphere. Więcej informacji na ten temat zawiera sekcja Zarządzanie uwierzytelnianiem w architekturze konektorów Java 2.
    • Limit czasu żądania i odpowiedzi: limit czasu połączenia z serwerem.
      Limit czasu żądania
      Czas (w milisekundach), przez który klient próbuje nawiązać połączenie, zanim zostanie zgłoszone przekroczenie limitu czasu. Wartość domyślna: 30000. Jeśli zostanie wybrana opcja Brak, klient będzie próbować otworzyć połączenie bezterminowo.
      Limit czasu odpowiedzi
      Czas (w milisekundach), przez który klient oczekuje na odpowiedź, zanim zostanie zgłoszone przekroczenie limitu czasu. Wartość domyślna: 60000. Jeśli zostanie wybrana opcja Brak, klient będzie oczekiwać bezterminowo.
  4. Kliknij opcję Zapisz lub Zakończ edytowanie.